Τα χρόνια (βιβλίο)

Τα χρόνια – Annie Ernaux 

Υπόθεση από το οπισθόφυλλο:

Μέσα από φωτογραφίες και σκόρπιες αναμνήσεις από γεγονότα, λέξεις και πράγματα, η Annie Ernaux μας συμπαρασύρει σε μια περιδιάβαση στη ζωή της, από τα πρώτα χρόνια μετά τον Πόλεμο, μέχρι και σήμερα. Βιβλία, τραγούδια, ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις και πρωτοσέλιδα δεκαετιών, σε αντίστιξη με προσωπικές συγκρούσεις και σημειώσεις. Τοπική διάλεκτος, λέξεις των καιρών, σλόγκαν, μάρκες και ονόματα για τα αντικείμενα που διαρκώς πληθαίνουν, εδώ αποκτούν φωνή. Η Ernaux κάνει το πέρασμα του χρόνου χειροπιαστό. Ο χρόνος ο ίδιος, ανένδοτος, αφηγείται το πέρασμά του, εξορίζοντας τους άλλους αφηγητές στην ανωνυμία. Ένα νέο είδος αυτοβιογραφίας ξεπροβάλλει, υποκειμενικό κι απρόσωπο, ιδιωτικό και συλλογικό ταυτόχρονα.

Η ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός μικρού κοριτσιού με σκουρόχρωμο μπανιερό σε μια παραλία με βότσαλα. Στο βάθος, οι απόκρημνες ακτές. Κάθεται σ’ έναν επίπεδο βράχο, τα σφριγηλά του πόδια είναι τεντωμένα μπροστά, γέρνει πίσω ακουμπώντας στους αγκώνες, έχει τα μάτια κλειστά, το κεφάλι ελαφρώς σκυμμένο, χαμογελάει. Η μια χοντρή καστανή πλεξούδα είναι ριγμένη μπροστά, η άλλη πίσω στην πλάτη. Όλα μαρτυρούν την επιθυμία του κοριτσιού να ποζάρει σαν τις σταρ στο Cinemonde ή τα μοντέλα στη διαφήμιση του αντιηλιακού Ambre Solaire, να ξεφύγει απ’ το ταπεινωτικό και ασήμαντο κοριτσίστικο κορμί του. Οι μηροί, πιο ωχροί, όπως και τα μπράτσα, πάνω ψηλά,δείχνουν το περίγραμμα ενός φουστανιού, μαρτυρώντας έτσι πως, για τούτο το παιδί, οι διακοπές ή ένα απόγεμα στην ακροθαλασσιά είναι η εξαίρεση στον κανόνα. Η παραλία είναι έρημη. Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας: Αύγουστος 1949, Σοτβίλ-σιρ-Μερ. (Απόσπασμα από το βιβλίο)

Η συγγραφέας εικονοποιεί τον χρόνο, παρουσιάζοντάς τον σαν συνδαιτυμόνα σ’ ένα μακρόσυρτο οικογενειακό τραπέζι, όπου ο στενός και συνεσταλμένος χρόνος της οικογένειας γίνεται τελικά συλλογικός. (Από το επίμετρο του Νίκου Μπακουνάκη)

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

Δεν έχω κινηθεί ποτέ σε μονοπάτια αυτοβιογραφίας. Όχι αυτού του είδους, τουλάχιστον! Είναι άλλο πράγμα η ιστορία, άλλο πράγμα να ξέρεις ότι αυτός που γράφει θέλει να μιλήσει ή μιλά πίσω από γρίλιες για την ζωή του -άξιο παράδειγμα «Το βιβλίο της Κατερίνας» του Αύγουστου Κορτώ» σε παρακαλώ να το διαβάσεις- και άλλο αυτό που συμβαίνει εδώ.

Η Ernaux μέσα από το προσωπικό της ύφος, τα δικά της θέλω και την δική της ματιά, αποφάσισε να μην γίνει άλλη μία μυθιστοριογράφος. Δεν της ταίριαξε, όπως παρατηρεί η ίδια. Με το έργο της όμως καταφέρνει να κάνει αλλεπάλληλα δώρα στην ανθρωπότητα. Δεν ξέρω εάν μπορεί άλλος άνθρωπος με τόση αμεσότητα, τόσο καλά δομημένη σκέψη όσο και ειλικρίνεια -που αναγνωρίζεται και επαινείται- να μιλήσει για όσα δεν τολμούμε να εξομολογηθούμε ούτε σε ψυχολόγο ούτε σε ημερολόγιο.

Αναγνωρίζω ότι η ειλικρίνεια της την εξαγνίσει. Διακρίνω ότι βάζοντας κάτω τα γεγονότα της ζωής σου, βάζεις την σκέψη σου σε τάξη και τακτοποιείς τις «εκκρεμότητές» σου. Θαυμάζω το γεγονός ότι το κάνει μέσα από φωτογραφίες. Κάθε φωτογραφία είναι η αφορμή να διηγηθεί μία ολόκληρη χρονική περίοδο, με τις ομορφιές και τις πληγές της.

Η ίδια η ζωή της μοιάζει με μυθιστόρημα, όχι από τα δακρύβρεχτα. Η περίοδος στην οποία έζησε της έδωσε καλές και κακές αναμνήσεις, για άλλες χαίρεται και για άλλες λυπάται. Ποια εποχή δεν είναι έτσι. Κι αν τώρα δεν υπάρχει πόλεμος, νέα ζητήματα αναφύονται και μας αφήνουν ενεούς μπροστά στην αγριότητα που τα χαρακτηρίζει και αναλογιζόμαστε το παρελθόν. Ήταν άραγε ποτέ καλύτερα ή δεν αντέχουμε να προσμένουμε άλλο αυτό που ίσως δεν θα έχουμε ποτέ.

Η Ernaux με την αφήγησή της μάς χαρίζει πια πλήρη εικόνα του εικοστού αιώνα και μας κάνει ένα ανεκτίμητο δώρο, άξιο να μείνει στην ιστορία και να αποτελέσει για όλη την ανθρωπότητα αναφορά για όσα πέρασαν. Ο καθένας μπορεί να δει τον εαυτό του μέσα σε αυτό, ανεξάρτητα από την δεκαετία που γεννήθηκε ή βρίσκεται.

Αξίζει να σημειωθεί!

Φέτος -2022- η Σουηδική Ακαδημία απένειμε στην Annie Ernaux το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

«Το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 2022 απονέμεται στη Γαλλίδα συγγραφέα Annie Ernaux για το θάρρος και την κλινική ακρίβεια με την οποία αποκαλύπτει τις ρίζες, την αποξένωση και τους συλλογικούς περιορισμούς της προσωπικής μνήμης», σημειώνει η Σουηδική Ακαδημία.

«Στο συγγραφικό της έργο, η Ερνό εξετάζει με συνέπεια και από διαφορετικές οπτικές γωνίες μια ζωή που χαρακτηρίζεται από έντονες ανισότητες όσον αφορά το φύλο, τη γλώσσα και την τάξη. Η πορεία της προς τη συγγραφή ήταν μακρά και επίπονη».

Λίγα λόγια για την βραβευμένη συγγραφέα:

Η Annie Ernaux είναι Γαλλίδα συγγραφέας και καθηγήτρια λογοτεχνίας. Το λογοτεχνικό της έργο, κυρίως αυτοβιογραφικό, διατηρεί στενούς δεσμούς με την κοινωνιολογία. Υπήρξε παντρεμένη με τον Philippe Ernaux, με τον οποίο έχει αποκτήσει δυο γιους. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 είναι μόνιμη κάτοικος του Cergy-Pontoise, μιας νέας πόλης στα περίχωρα του Παρισιού. Μεταξύ άλλων έχει τιμηθεί με το βραβείο Marguerite-Duras για τη συνολική της συνεισφορά στα γράμματα, ενώ ήταν υποψήφια για το Man Booker International το 2019.

"Τα χρόνια" κυκλοφορούν στην χώρα μας από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

 

Enola Holmes Ι-ΙΙ (ταινία)

 Enola Holmes I-II

Υπόθεση:

Στην πρώτη ταινία, η 16χρονη Enola Holmes, η μικρή αδελφή του πασίγνωστου Sherlock μεγαλώνει στην εξοχή της Βικτωριανής Αγγλίας κάτω από την καθοδήγηση της μητέρας της, Eudoria. Όταν η δεύτερη εξαφανίζεται, η Enola χρησιμοποιεί τα στοιχεία που άφησε πίσω για να την ανακαλύψει και παράλληλα ξεκινά το ταξίδι της προς τη χειραφέτηση. Συνεπιβάτης της θα στεφτεί ο Tewkesbury, ένας μαρκήσιος που έχει εξαφανιστεί από την οικογενειακή του εστία. Μαζί θα προσπαθήσουν να λύσουν ένα μυστήριο που απειλεί ολόκληρη τη χώρα.

Στην δεύτερη ταινία, η γνωστή μας πια ντέντεκτιβ ανοίγει ένα δικό της γραφείο όμως σύντομα απογοητεύεται από την ανταπόκριση του κόσμου. Τα πράγματα θα αλλάξουν όταν στο δρόμο της θα βρεθεί η μικρή Bessie. Το νεαρό κοριτσάκι με τα σπίρτα θα ζητήσει από την Enola να βρει την χαμένη της αδερφή, Sarah Chapman. Καθώς όμως το κουβάρι θα αρχίσει να ξετυλίγεται, ένας φόνος θα βάλει την Enola σε μπελάδες. Η υπόθεση θα αποβεί πολύ πιο σκοτεινή από ό,τι περίμενε και αναπάντεχα η υπόθεσή της θα γίνει ένα με εκείνη του αδερφού της Sherlock. Θα καταφέρουν τα δύο αδέρφια να λύσουν ένα μυστήριο που απειλεί την ζωή εκατοντάδων κοριτσιών σε ένα εργοστάσιο παραγωγής σπίρτων;

Και τώρα; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!

Μπορεί οι δύο ταινίες να είναι δύο ξεχωριστές ιστορίες, εντούτοις, οι ήρωες είναι οι ίδιοι και οι ζωές τους στην δεύτερη ταινία συνεχίζονται από εκεί που τους αφήνουμε στην πρώτη.

Ας τους γνωρίσουμε λοιπόν!

Η Enola είναι η μικρότερη από τα αδέρφια της οικογένειας Holmes. Είναι εξαιρετικά οξυδερκής, παρατηρητική, διορατική και αψηφά τα κοινωνικά πρότυπα για τις γυναίκες της εποχής. Η μητέρα της, Eudoria, της έχει διδάξει τα πάντα, από σκάκι μέχρι jujitsu και την ενθαρρύνει να είναι ισχυρή και ανεξάρτητη.

Στα 16^α γενέθλιά της, η μητέρα της εξαφανίζεται και την κηδεμονία της αναλαμβάνει ο μεγαλύτερος από τα δύο της αδέρφια Mycroft. Καθώς όμως τα δύο αδέρφια δεν έχουν ζήσει ποτέ μαζί, εκείνος όπως αποδεικνύεται, έχει άλλα όνειρα για την μικρή αδερφή του. Όταν ο Mycroft θα επιχειρήσει να την κλείσει σε ένα οικοτροφείο καλών συμπεριφορών, η Enola θα το σκάσει και η περιπέτεια θα ξεκινήσει.

Η Enola έχοντας αποκτήσει τα χαρίσματα, τόσο της μητέρας της όσο και του αδερφού της Sherlock, εμπλέκεται σε ιστορίες εξιχνίασης και χρησιμοποιώντας όσα έχει μάθει διαγράφει την πορεία ενός νέου ντεντέκτιβ.

Το αρχικό της πλάνο, παρόλα αυτά δεν αλλάζει ποτέ. Πρώτα θα πρέπει να βρει την μητέρα της. Για αυτό, της στέλνει κρυπτογραφημένα μηνύματα σε εφημερίδες. Όταν θα καταφέρουν να συναντηθούν, η Eudoria θα πει όλη την αλήθεια στην κόρη της.

Τί έχουμε λοιπόν εδώ;

Ξίφη, άμαξες, μπανέλες και φουρό! Ω θεέ μου, δεν θα μπορούσε να είναι μόνο αυτό.

Ταξιδεύοντας στην βικτωριανή Αγγλία -και τι δεν θα έδινα για ένα τέτοιο ταξίδι στο χρόνο- μπαίνουμε στα γνώριμα λημέρια του Sherlock! Εκεί όπου κάθε υπόθεση αναζητά, μέσα από την αποκωδικοποίηση στοιχείων, την λύση της. Τα πράγματα όμως στην περίπτωση της Enola δεν είναι ακριβώς έτσι.

Η νεαρή πλέον δεσποινίδα, συναντά μετά από πολλά χρόνια τα αδέρφια της, όμως εκείνοι δεν είναι οι ήρωές της. Ηρωΐδα στην δική της ζωή είναι η μητέρα της. Αυτό συμβαίνει καθώς, μετά το χαμό του πατέρα της, εκείνη της έμαθε να στέκεται ανεξάρτητη και δυνατή απέναντι στη ζωή. Διαθέτοντας ένα μυαλό ξυράφι η νεαρή Enola, της οποίας το όνομα αποκωδικοποιείται από την αρχή της πρώτης ταινίας, είναι τί άλλο, από μία εκπαιδευόμενη ντέντεκτιβ.

Το alter ego του Sherlock με σπιρτάδα, ομορφιά, καπατσοσύνη αλλά το σημαντικότερο όλων, χιούμορ, μας συμπαρασύρει σε ένα κύκλο νέων ιστοριών εξιχνίασης που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τον μεγαλύτερο αδερφό της ή τον εξίσου σαγηνευτικό Ηρακλή Πουαρό.

Οι ταινίες οι οποίες είναι σκηνοθετημένες από τον Harry Bradbeer σε σενάριο Jack Thorne είναι άρτια δομημένες, με ωραία κοστούμια, εξαιρετική φωτογραφία, φανταστικό καστ και λαχταριστές ερμηνείες. Τί λέτε; Προσωπικά ανυπομονώ για το επόμενο.

Οι ιστορίες της Enola Holmes έχουν βασιστεί στη σειρά βιβλίων της Nancy Springer και κυκλοφορούν στην χώρα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Ανάμεσα στους πρωταγωνιστές συναντούμε τους:

Millie Bobby Brown, η υπερταλαντούχα, ως Enola Holmes

Henry Cavill, ο γοητευτικότατος, ως Sherlock Holmes

Sam Claflin ως Mycroft Holmes

Helena Bonham Carter (απλά δεν χορταίνω να παρακολουθώ το ταλέντο της) ως Eudoria Holmes

Louis Partridge ως Tewkesbury

Susie Wokoma ως Edith

David Thewlis (ο υπέροχος Λούπιν -if you know what I mean-) ως Grail

Sharon Duncan-Brewster ως Mira Troy

Hannah Dodd ως Sarah Chapman / Cicely

Abbie Hern ως Mae

Η σειρά ταινιών προβάλεται από την δημοφιλή πλατφόρμα του Netflix!

Θα σου χαρίσω και τα δύο trailer εδώ!

Ακόμα κάθεσαι; Αναζήτησέ τες τώρα!

Flowers in the attic: The origin (mini-series)

 

Flowers in the attic: the origin (2022) 

Περίληψη της σειράς:

Μετά από ένα κεραυνοβόλο ειδύλλιο, η Olivia παντρεύεται τον Malcolm Foxworth και γίνεται κυρία του Foxworth Hall, ενός αρχοντικού γεμάτου ψηλά ταβάνια, ελαιογραφίες και μυστικές πόρτες. Εκεί σύντομα ανακαλύπτει ότι η παραμυθένια ζωή που περίμενε, μετατρέπεται σε εφιάλτη. Κάτω από το γοητευτικό παρουσιαστικό του Malcolm κρύβεται μια σκοτεινή καρδιά και ένα άρρωστο μυαλό. To κακό θα απειλήσει την ευτυχία της Olivia και των παιδιών της. Οι προσπάθειές της να τους κρατήσει όλους ασφαλείς, τελικά ωθούν την Olivia να γίνει η πιο τρομακτική εκδοχή του εαυτού της.

Βρισκόμαστε στις αρχές του εικοστού αιώνα, περί τα 1900. Η Olivia, μία γυναίκα με επιχειρηματικό μυαλό, οξυδέρκεια, ομορφιά και αποφασιστικότητα αρνείται, παρά τα χρόνια που περνούν και την επιμονή του πατέρα της, να δεσμευτεί σε ένα γάμο. Πιστεύει στον έρωτα και το μόνο που περιμένει είναι να τον ζήσει. Η ζωή της θα αλλάξει συθέμελα όταν θα γνωρίσει τον Malcolm και -μα τους θεούς- θα ερωτευτεί. Αυτό το ειδύλλιο θα τους οδηγήσει σύντομα σε ένα γάμο και η κοινή τους ζωή θα ξεκινήσει.

Το παραμύθι δεν θα διαρκέσει ούτε για μία νύχτα. Περνώντας το σκοτεινό του «βασίλειο», η Olivia θα ανακαλύψει ένα κόσμο γεμάτο μυστικά. Η ευτυχία δεν θα ξημερώσει μαζί τους, καθώς εκείνος δεν θα της φερθεί ποτέ γλυκά, θα την αφήνει διαρκώς μόνη στο σπίτι, θα την πετάξει έξω από την σοφίτα -μόλις την εντοπίσει εκεί- και στο αποκορύφωμα αυτής του της διαστροφής, θα αρχίσει να την βιάζει. Η μόνη του επιθυμία είναι να αποκτήσει μία κόρη. Η επιθυμία του δεν θα πραγματοποιηθεί και η φύση του θα γίνεται όλο και πιο βίαιη. Οι γιοι δεν θα ικανοποιήσουν την πατρική φιγούρα του και θα αναζητήσει αλλού αυτό που θέλει να πάρει.

Η παρουσία του είναι ικανή να προκαλεί μόνο πόνο και η Olivia για να αντέξει, θα χρησιμοποιήσει μερικά από τα χαρτιά του, μέχρι την παραμονή των γάμων του γιου τους, όταν εκείνος θα βρεθεί νεκρός μετά από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Εκείνη για λίγο θα παραιτηθεί, για να επιστρέψει και πάλι, πιο αποφασισμένη και πιο σκοτεινή.

    

Όπως χαρακτηριστικά θα της πει ο Malcolm: «Τελικά, εμείς οι δύο δεν διαφέρουμε και πολύ».

Όταν όλα πια θα έχουν χαθεί, η επιστροφή της κόρης της στο σπίτι, μαζί με τα εγγόνια της, θα κλείσουν αυτό το κύκλο για να ανοίξουν ακόμη ένα, πιο σκοτεινό.

Τί έχουμε λοιπόν εδώ;

Πραγματικά δεν ξέρω από που να το πιάσω. Αρχικά να πω, ότι αυτή η μίνι σειρά, των τεσσάρων επεισοδίων, 90 λεπτών εκάστου, είναι ο προπομπός της σειράς βιβλίων και μετέπειτα ταινιών της Αμερικανίδας συγγραφέως Cleo Virginia Andrews, η οποία συνέθεσε τις ιστορίες αυτές λίγα χρόνια πριν τον θάνατό της, μόλις στα εξήντα τρία της χρόνια και τις οποίες ολοκλήρωσε ο Andrew Neiderman με το δικό της όνομα. 

Πρόκειται για τα βιβλία: Flowers in the Attic (Λουλούδια στη σοφίτα) - 1979, Petals on the Wind (Πέταλα στον άνεμο) - 1980, If There Be Thorns (Αν υπάρχουν αγκάθια) - 1981, Seeds of Yesterday (Σπόροι του χθες) -1984 και Garden of Shadows (Ο κήπος με τις σκιές) - 1987.

 

Δεν μου αρέσουν τα σπόιλερ και αυτό θα είναι ένα. Το κακό ξεκινά από την περίεργη σχέση που είχε ο Malcοlm με την μητέρα του -και ό,τι κατάλοιπο του άφησε αυτή. Αναζητά μανιωδώς μια κόρη. Δεν προσφέρει και δεν δέχεται την αγάπη.

Στο φαύλο κύκλο της βιαιότητάς του μπλέκει την Olivia, όπου μαζί αναθρέφουν την κόρη της μητριάς του Malcolm, ως δική τους. Η Olivia, ισόβια προσπαθεί να προστατεύσει αυτή την κόρη από το άρρωστο μυαλό του άνδρα της. Στο μεταξύ όμως, χάνει τους γιούς της -όχι απαραίτητα από θάνατο.

Ερχόμαστε λοιπόν αντιμέτωποι με ένα κύκλο μυστικών. 

Μυστικά περάσματα, μυστικές ιστορίες, μυστικά παιδιά, μυστικά βότανα, μυστικές διαθήκες, μυστικά εγκλήματα, μυστικές επιθυμίες, μυστικές ζωές.

Τα μυστικά όμως δεν παραμένουν για πάντα μυστικά και προκαλούν πόνο.

Δηλώνω λάτρης των ταινιών-σειρών εποχής. Υπήρξα διστακτική με αυτή εδώ. Με κέρδισε. Οι ερμηνείες, η μουσική, τα σκηνικά, η φωτογραφία με αντάμειψαν και είμαι σίγουρη ότι σύντομα θα αναζητήσω τις ταινίες, οι οποίες αν και προηγήθηκαν, θα με οδηγήσουν στην συνταρακτική εξέλιξη και την κατάληξη αυτής της δύσκολης ιστορίας.

Στους ρόλους εντοπίζουμε τους:

o   Jemima Rooper ως Olivia Winfield Foxworth

o   Max Irons ως Malcolm Foxworth

o   T'Shan Williams ως Nella

o   Paul Wesley ως John Amos

o   Hannah Dodd ως Corrine Foxworth

o   Buck Braithwaite ως Mal Foxworth

o   Luke Fetherston ως Joel Foxworth

o   Alana Boden ως Alicia Foxworth

o   Callum Kerr ως Christopher Foxworth

o   Kate Mulgrew ως Mrs. Steiner

Η σειρά προβάλλεται από το Lifetime.

Δες το trailer εδώ:

Γυναίκες χωρίς έλεος (βιβλίο)

 Γυναίκες χωρίς έλεος – Camilla Lackberg

Υπόθεση από το οπισθόφυλλο:

Μια καθηλωτική ιστορία από τη δημοφιλέστερη σύγχρονη Σουηδή συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας.

ΤΡΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Η Ίνγκριντ εγκατέλειψε την πολλά υποσχόμενη δημοσιογραφική της καριέρα για να υποστηρίξει τα επαγγελματικά όνειρα του συζύγου της. Ανακαλύπτει πως εκείνος για άλλη µια φορά την απατά.

Η Μπιργίτα δεν πηγαίνει να κάνει τις προγραµµατισµένες ιατρικές της εξετάσεις για να µην αποκαλυφθεί ότι τη δέρνει ο άντρας της. Ανακαλύπτει πως πάσχει από καρκίνο του µαστού.

Η Βικτόρια έφυγε από τη Ρωσία για να παντρευτεί έναν άντρα που γνώρισε διαδικτυακά. Ανακαλύπτει πως ο καλοκάγαθος Σουηδός αγρότης που εμπιστεύτηκε είναι ένας τύραννος.

ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΙ ΓΑΜΟΙ

Η µόνη λύση για να ελευθερωθούν είναι να διαπράξουν όχι έναν, αλλά τρεις τέλειους φόνους…

Ίνγκριτ: (Για την κοινωνία) -> Όλοι την θεωρούν πολύ τυχερή. Έχει έναν υπέροχο και επιτυχημένο σύζυγο, με φεμινιστικές απόψεις και μεγάλη επιρροή στην κοινωνία. Επιπλέον, χάριν εκείνου έχει την δυνατότητα να μένει στο σπίτι και να μεγαλώνει την κόρη τους.

(Για την ίδια) -> Της λείπει πολύ η δουλειά της. Θέλει πραγματικά να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Ο Τόμι δεν είναι αυτός που φαίνεται. Την ώρα που το κίνημα #metoo κορυφώνεται, καλύπτει δύο συναδέλφους του, που θα έπρεπε να τιμωρηθούν για τις πράξεις τους. Επιπλέον, ο Τόμι είναι άπιστος και τόσος διεφθαρμένος ώστε να πιστεύει ότι στη ζωή θα είναι πάντοτε όλα, όπως εκείνος επιθυμεί.

Μπριγίτα: (Για την κοινωνία) -> Απολαμβάνει μια ήρεμη και αρμονική ζωή στο πλευρό του Γιάκομπ. Είναι πολλά χρόνια παντρεμένοι. Εκείνος υπήρξε λογιστής και έχουν αποκτήσει μαζί δύο αγόρια. Δεν θα μπορούσε να προσφέρει τόση αγάπη στους μαθητές της, αν και η ίδια δεν ζούσε μια ζωή γεμάτη αγάπη.

(Για την ίδια) -> Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ μέλος της οικογένειάς της. Συνήθισε να κοιτάζει τις πλάτες τους από την κουζίνα, όσο εκείνοι βρισκόντουσαν στον καναπέ. Θα μπορούσε να ζήσει με αυτό και να το ανεχτεί, αν οι συνεχείς μώλωπες δεν την αποθάρρυναν από το να εκθέσει το σώμα της μπροστά σε υγειονομικό προσωπικό για εξετάσεις.

Βικτόρια: (Για την κοινωνία) -> Έφυγε από την Ρωσία για μία χώρα όπως η Σουηδία. Μόνο τύχη θα μπορούσε να είναι αυτό. Ο άνδρας της έχει πεθάνει και ο Μάλτε φαινόταν ο νέος ιδανικός σύντροφος. Ήταν τόσο γλυκός όταν την προσέγγισε. Μαζί ζούσαν μια ήρεμη ζωή στην εξοχή και σύντομα θα μπορούσαν να μεγαλώσουν την οικογένειά τους.

(Για την ίδια) -> Δεν ήξερε που βρισκόταν το διαβατήριό της και δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να το σκάσει κρυφά από το σπίτι, μέσα στο οποίο την είχε ως δούλα -αν ήταν έστω κάτι τέτοιο. Αν δεν πήγαιναν μαζί για ψώνια, δεν υπήρχε τίποτα για φαγητό και για να μην στεναχωρεί τους δικούς της, έλεγε ψέματα πως ζει μια υπέροχη ζωή δίπλα σε ένα στοργικό σύντροφο.

Πίσω από την εικόνα που αφήνει ο καθένας να φαίνεται προς τα έξω, πολλές φορές, υπάρχουν δάκρυα ελεημοσύνης για ζωή, μώλωπες που αλλάζουν καθημερινά χρώματα, σπασμένα κόκαλα, εκμηδενισμένη αξιοπρέπεια, φόβος, ντροπή και τόσα άλλα.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

Η Camilla Lackberg σε μόλις εκατόν εξήντα έξι σελίδες, σε μια νουβέλα με απόλυτη συνοχή και συνέπεια, ριψοκίνδυνη λόγω έκτασης για σπόιλερ, αναπτύσσει και ενώνει τρεις διαφορετικές ιστορίες με το ίδιο θέμα και την ίδια κατάληξη, καθώς αυτές οι τρεις γυναίκες πριν χάσουν το έλεός τους, προσπάθησαν να ζήσουν και εξάντλησαν κάθε ρανίδα ανθρωπιάς.

Λίγα λόγια για την συγγραφέα:

H Camilla Lackberg είναι µία από τις συγγραφείς της Σουηδίας που έχουν διαβαστεί και αγαπηθεί περισσότερο από το διεθνές κοινό. Οι πωλήσεις των βιβλίων της, µεταξύ των οποίων η υπερεπιτυχηµένη σειρά αστυνοµικών µυθιστορηµάτων της Φιελµπάκα, έχουν ξεπεράσει τα 30 εκατοµµύρια αντίτυπα σε πάνω από 60 χώρες. Είναι επίσης επιτυχηµένη επιχειρηµατίας και µία από τις ιδρύτριες της επενδυτικής εταιρείας Invest In Her, που προάγει τη γυναικεία επιχειρηµατικότητα και αγωνίζεται για την εξάλειψη των µισθολογικών διαφορών σε βάρος των γυναικών. Η σειρά µε πρωταγωνίστρια τη Φέι αποτέλεσε ένα νέο βήµα για την Camilla Lackberg ως συγγραφέα. Με µια τόσο δυναµική ηρωίδα επιχείρησε να αλλάξει τους κανόνες και γιατί όχι και το ίδιο το παιχνίδι. Η νέα σειρά που συνυπογράφει με τον Henrik Fexeus αναμένεται να είναι εξίσου επιτυχημένη και να εγκλωβίσει τους αναγνώστες σε έναν κόσμο ψευδαισθήσεων και τρόμου από όπου μόνο λίγοι μπορούν να δραπετεύσουν.

 

Η δική του και η δική της (βιβλίο)

Η δική του και η δική της – Alice Feeney

Περίληψη από το οπισθόφυλλο:

Η Άννα Άντριους δούλεψε σκληρά για να γίνει η παρουσιάστρια του μεσημβρινού δελτίου ειδήσεων του BBC. Και είναι αποφασισμένη να κάνει ό,τι χρειαστεί για να κρατήσει τη δουλειά των ονείρων της.

Όταν μια γυναίκα δολοφονείται στο Μπλάκνταουν, στο ήσυχο χωριό που μεγάλωσε, η Άννα δε θέλει να καλύψει την υπόθεση. Όταν όμως αποδεικνύεται πως το θύμα είναι μια παιδική φίλη της, είναι αδύνατο να φύγει. Σύντομα γίνεται αντιληπτό πως η Άννα δεν καλύπτει απλώς την ιστορία, αλλά η ίδια βρίσκεται στο επίκεντρό της.

Ο πρώην σύζυγός της, ο ντετέκτιβ Τζακ Χάρπερ, δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα κατέληγε να δουλεύει σε ένα μέρος όπως το Μπλάκνταουν. Όταν ανακαλύπτεται το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας, ο Τζακ αποφασίζει να μην αποκαλύψει σε κανέναν πως γνώριζε το θύμα. Μέχρι που αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως ο ίδιος είναι ύποπτος στη δικιά του έρευνα για τη δολοφονία.

Σ’ αυτή την ιστορία υπάρχουν δύο πλευρές.

Η δική του και η δική της.

Ο ένας από τους δύο γνωρίζει περισσότερα απ’ όσα παραδέχεται.

Κάποιος δε λέει όλη την αλήθεια.

Και ίσως, τελικά, για κάποια μυστικά να αξίζει να σκοτώσεις…

Η Alice Feeney ξέρει να παίζει με το μυαλό σου.

Γνωριζόντουσαν από το σχολείο. Η Ρέιτσελ την βοήθησε να ενταχθεί σε μια εποχή που όλα της φαινόντουσαν μαύρα. Ο πατέρας της είχε εξαφανιστεί και η μητέρα της έκανε χίλιες δουλειές για να επιβιώσουν. Ωστόσο, εκτός από καλύτερή της φίλη, έγινε πολλά περισσότερα, μεταξύ των οποίων χειριστική. Όχι μόνο μαζί της, όμως τα υπόλοιπα κορίτσια τα είχε ήδη του χεριού της, οπότε δεν είχε και τόση σημασία. 

Τώρα είναι νεκρή και ο άνδρας της έχει περάσει το προηγούμενο βράδυ μαζί της.

Κανένας από τους δύο δεν θα έπρεπε να περνά το βράδυ του στο Μπλάκνταουν. Δεν έχουν πάει μαζί. Είναι χωρισμένοι. Η απώλεια της κόρης τους, τούς διέλυσε.

Η Ρέιτσελ, το πρώτο από τα θύματα μιας σειράς δολοφονιών, βρίσκεται με το παιδικό βραχιόλι που της είχε φτιάξει η Άννα δεμένο στη γλώσσα. Από την άλλη ένα κουτάκι από μέντες υπάρχει στο αυτοκίνητο του Τζακ. Αυτό δεν θα ήταν ύποπτο εάν το κουτί είχε όντως μέντες…

Τί έχουμε λοιπόν εδώ;

Αυτή τη φορά, η Alice Feeney μάς φέρνει αντιμέτωπους με μια σειρά δολοφονιών. Όλες τους συνδέονται με τις ζωές της Άννας και του Τζακ, αφού πρόκειται για γυναίκες που γνωρίζουν από την παιδική τους ηλικία.

Μαθαίνουμε παράλληλα δύο εκδοχές. Η μία εκδοχή μάς διηγείται την ιστορία από την πλευρά του Τζακ. Εκείνος είναι αστυνομικός. Φαίνεται ιδιαίτερα τυπικός στην δουλειά του, φιλήσυχος και υποστηρικτικός με τους ανθρώπους. Έχει βέβαια μια ροπή στο γυναικείο φύλο, με την έννοια του εφήμερου εραστή, πίνει αρκετά και δείχνει να μην θυμάται πράγματα τα οποία έχουν συμβεί ή προσπαθεί να τα αποκρύψει.

Η άλλη εκδοχή μάς αφηγείται την ιστορία από την πλευρά της Άννας. Εκείνη είναι δημοσιογράφος και επιτέλους παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων, μέχρι που η προκάτοχός της επιστρέφει και ο κόσμος της διαλύεται. Κάποιος φαίνεται να γνωρίζει ότι ο πρώην άντρας της είχε περάσει το προηγούμενο βράδυ του με την Ρέιτσελ και αν όχι αυτή, τότε ποιος. Η Άννα είναι ψυχολογικά κατεστραμμένη, πίνει πολύ, επισκέπτεται σπάνια την μητέρα της που αδυνατεί να βγει από το σπίτι και δείχνει σημάδια άνοιας. Δεν μπορεί να πιστέψει ότι όλες αυτές οι γυναίκες έχουν βρεθεί δολοφονημένες αλλά δεν μπορεί να πει ότι λυπάται.

Κάποιος από τους δύο λέει ψέματα; Ή μήπως είναι πιόνια στην ίδια παρτίδα σκάκι;

Η Alice Feeney μία από τις καλύτερες συγγραφείς στο είδος της, γνωρίζει καλά πως να παίξει με το μυαλό σου, πλέκοντας μια ιστορία μυστηρίου με καλά κρυμμένα χαρτιά και συνεχείς ανατροπές. Η συγγραφέας του μπεστ σέλλερ «Μερικές φορές λέω ψέματα» είναι εδώ και ξέρει πολύ καλά πως να σε ανταμείψει αφήνοντάς σε ξάγρυπνο, να αναζητάς το δολοφόνο.

Λίγα λόγια για την συγγραφέα:

Η Alice Feeney είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Εργάστηκε δεκαέξι χρόνια στο BBC ως ρεπόρτερ, συντάκτρια, παραγωγός προγραμμάτων τέχνης και ψυχαγωγίας και παραγωγός του O'Clock News.

Το πρώτο της θρίλερ, το διεθνές bestseller «Μερικές Φορές Λέω Ψέματα», μεταφράστηκε σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες και πρόκειται να γίνει τηλεοπτική σειρά από την Έλεν Ντετζένερις και τη Warner Bros, με πρωταγωνίστρια τη Σάρα Μισέλ Γκέλαρ.

Έχει ζήσει στο Λονδίνο και στο Σίδνεϊ, ενώ σήμερα είναι πλέον μόνιμα εγκατεστημένη στην εξοχή του Σάρεϊ με το σύζυγο και το σκύλο της.

Το μυθιστόρημα "Η δική του και η δική της" κυκλοφορεί στην χώρα μας από τις εκδόσεις Bell.

 

 

 

Δούρειος ίππος (βιβλίο)

 Δούρειος Ίππος -  Κώστας Κρομμύδας

Υπόθεση από το οπισθόφυλλο:

Το Αιγαίο είναι ένα καζάνι που βράζει, με Ελλάδα και Τουρκία να παίζουν το πιο ριψοκίνδυνο παιχνίδι εξουσίας ως τώρα.

Η Ισιδώρα τρέχει στην κόψη του χρόνου να μεταφέρει μια σημαντική πληροφορία στα υπόγεια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τη ζωή της, αλλά και την ειρήνη στην περιοχή.

Θανατηφόρες παραπλανήσεις και επτασφράγιστα μυστικά σε μια ιστορία όπου η εμπιστοσύνη, η προδοσία, τα μυστικά και ο έρωτας ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί.

Η Ισιδώρα στο πρόσωπο και στον έρωτα ενός άνδρα αναζητά την αλήθεια, αγνοώντας πως κάθε προσπάθεια να αποφύγει το πεπρωμένο της την οδηγεί να το συναντήσει.

Στο τέλος καταλαβαίνει ότι ο Δούρειος Ίππος κάθε ανθρώπου είναι όσα κρύβει στην καρδιά του.

Μεταμφιέστηκε χωρίς ίχνος υπερβολής. Ο σκοπός ήταν να αφομοιωθεί από το πλήθος στην γείτονα χώρα. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Εδώ και αρκετά χρόνια είχε χρειαστεί αρκετές φορές να ακολουθήσει αυτή τη διαδρομή. Δεν ήταν η μοναδική. Οι αποστολές της καθορίζονταν από τους ανωτέρω της. Το πρόγραμμά της δεν ήταν ποτέ το ίδιο, όταν όμως ξεκινούσε μια αποστολή δεν μπορούσε να παρεκκλίνει στο ελάχιστο.

Δύσκολη δουλειά για μια γυναίκα, θα έλεγε κανείς. Ίσως όμως ήταν η ιδανική. Ποιος θα τολμούσε να σκεφτεί, ότι μια εντυπωσιακή γυναίκα, όπως η Ισιδώρα, θα μετέφερε απόρρητες πληροφορίες στην ΕΥΠ. Ποιος θα τολμούσε να σκεφτεί ότι αυτή η γυναίκα ήταν κατάσκοπος.

Παράλληλα εκείνη δεν αρνήθηκε την φύση της. Αν και απόλυτα αφοσιωμένη στην υπηρεσία, και κατά γενική ομολογία, μία από τις σημαντικότερες παρουσίες, έχει ανάγκη τον έρωτα. Δεν χρειαζόταν τίποτα το μόνιμο ή το πιεστικό. Εξάλλου δεν της το επέτρεπε η φύση της δουλειά της.

Κάθε άνθρωπος όμως έχει την ανάγκη της στιγμής που θα πλαγιάσει πάνω στο σώμα κάποιου άλλου και εκεί θα τα ξεχάσει όλα.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

Σε αυτή την ιστορία, θα συναντήσεις πολλούς πράκτορες. Μέχρι το τέλος θα ταλαντεύεσαι, θα απορείς, θα κάνεις σενάρια και πίστεψέ με δεν θα γνωρίσεις ποιος είναι ποιος και ποιος ανήκει πού (ζήλεψε την έκφρασή μου -ευχαριστώ).

Ο Κώστας Κρομμύδας είναι από τους συγγραφείς -ώρες ώρες ξεχνώ την ιδιότητά του ως ηθοποιός- που κάνει τόση έρευνα πριν γράψει. Δεν το ξέρω, δεν μου το έχει πει, δεν το έχω διαβάσει κάπου αλλά φαίνεται.

Όσα εξιστορεί δεν θα μπορούσαν παρά να είναι αληθινά. Ο ίδιος στην παρουσίαση του βιβλίου του στο κέντρο της Λαμίας -όπου και παρευρέθηκα- εξομολογήθηκε ότι πρόκειται θα προϊόν μυθοπλασίας. Τον πιστεύουμε. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Εκτός αν έχει επαφές με κατασκόπους αλλά και σε αυτή την περίπτωση δεν θα μπορέσουμε να το μάθουμε ποτέ.

Κάνει την ιστορία του αληθοφανή. Χρησιμοποιεί λόγο απλό, προσιτό, κατάλληλα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του κειμένου που υπηρετεί και δημιουργεί -τι άλλο- λογοτεχνία.

Μας παρασύρει με την ένταση που έχουν πάντα τα πρώτα του κεφάλαια και κρατά το ενδιαφέρον ζωντανό καθ’ όλη την διάρκεια. Το θέμα που έχει επιλέξει απόλυτα επίκαιρο, σύγχρονο, ταυτόχρονα διαχρονικό και όπως ο ίδιος ευχήθηκε και όλοι εμείς μαζί του μακάρι να την αποτελέσει οιωνό κακών μαντάτων.

Χρησιμοποιεί ευφυέστατα τον «Δούρειο ίππο». Το δώρο των Αχαιών στους Πέρσες. Το τέλειο σχέδιο του Οδυσσέα για την κάλυψη από τον εχθρό και των την εκ των έσω κυρίευση της Τροίας. Θυμήσου αυτές τις τελευταίες δύο γραμμές όσο το διαβάζεις και θα καταλάβεις πολλά. Μην τα μοιραστείς όμως. Διαβάζοντας το βιβλίο γίνεσαι κοινωνός του μυστηρίου. Γίνεσαι κοινωνός της κατασκοπείας.

Δεν θα δώσω περισσότερες λεπτομέρειες καθώς το ταξίδι του μόλις ξεκίνησε και δεν θεωρώ δόκιμες τις περαιτέρω αποκαλύψεις για όποιον θέλει να το διαβάσει. 

Επιθυμώντας πάντοτε να εκφέρω την ειλικρινή μου άποψη, μιας και αυτή εξυπηρετεί τον αναγνώστη, θα έλεγα ότι είναι το πιο ώριμο πόνημά του. Απόλαυσα την διαδρομή. Αγάπησα τους ήρωες, ίσως δεν θα ήθελα τόσες τεχνοκρατικές γνώσεις -ίσως. Παρόλα αυτά δεν με κούρασε. Θα ήθελα όμως κάποιο άλλο τέλος. Κάτι μέσα μου δεν κατάφερε να τελειώσει. Κάπου με πλήγωσε. Δεν ξέρω ακόμα και τώρα που γράφω το γιατί. Ίσως να έκρυβε μια υπόσχεση ότι κάποτε θα μπορούσε να συνεχιστεί. Ίσως!

Ο αγαπημένος συγγραφέας Κώστας Κρομμύδας δεν χρειάζεται συστάσεις. Προκαλώ και προσκαλώ όποιον το επιθυμεί να τον γνωρίσει από κοντά. Είναι άμεσος, προσιτός, ευγενής, αυθόρμητος και έχει χιούμορ. Κερδίζει το κοινό του για αυτό ακριβώς που είναι, όπως επίσης φέτος κέρδισε το βραβείο Καλύτερου ελληνικού μυθιστορήματος από τα Public για το «Ακάκιε»! 

Ο «Δούρειος ίππος» κυκλοφορεί στην χώρα μας από τις εκδόσεις Διόπτρα.