Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2021

Οι διαθήκες (βιβλίο)

 

Οι διαθήκες Margaret Atwood

Περιγραφή:

Δεκαπέντε χρόνια μετά τα όσα περιγράφονται στην Ιστορία της Θεραπαινίδας, το θεοκρατικό καθεστώς της Δημοκρατίας της Γαλαάδ παραμένει ισχυρό, αλλά τα πρώτα σημάδια της παρακμής αρχίζουν να γίνονται φανερά. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, οι ζωές τριών ολότελα διαφορετικών γυναικών συναντιούνται, και τα αποτελέσματα μπορεί να είναι εκρηκτικά.

Οι δύο ανήκουν στην πρώτη γενιά που ενηλικιώνεται μέσα στην τυραννία. Στις δικές τους μαρτυρίες προστίθεται μια τρίτη: της Θείας Λίντια, το περίπλοκο παρελθόν και το αβέβαιο μέλλον της οποίας επιφυλάσσουν πολλές εκπλήξεις και ανατροπές.

Καθώς η Άτγουντ μάς οδηγεί στα άδυτα του καθεστώτος της Γαλαάδ, καθεμιά από τις ηρωίδες της, πρέπει να αποδεχτεί ποια είναι και να αποφασίσει ως πού είναι διατεθειμένη να φτάσει γι’ αυτό που πιστεύει…

Η αριστουργηματική συνέχεια της θρυλικής Ιστορίας της Θεραπαινίδας. Ένα έργο επίκαιρο, που προορίζεται να γίνει κλασικό.

Τίποτα δεν μένει ίδιο. Η ζωή είναι μια διαδοχή γεγονότων μέσα από την οποία εξελισσόμαστε και καθώς όλα αλλάζουν γύρω μας, αλλάζουμε και εμείς.

Η θεία Λίντια έχει πια μεγαλώσει. Θα έλεγε κανείς ότι δεν την υπολογίζουν όσο άλλοτε, μάλλον γιατί άλλες θείες εποφθαλμιούν την θέση της. Η ίδια όμως συντηρεί το κύρος, την ισχύ και την φήμη της. Μέσα και έξω από την Γαλαάδ, όλοι γνωρίζουν το όνομά της.

Το ίδιο συμβαίνει και με το όνομα της μικρής Νικόλ. Όλοι γνωρίζουν, ότι απήχθη σε βρεφική ηλικία, έκτοτε κανείς δεν την έχει δει, αλλά όλοι καρτερούν την επιστροφή της.

Η «απαγωγή» της, από την βιολογική της μητέρα, και η προώθησή της μέσω του δικτύου Mayday στο Καναδά ήταν μόνο η αρχή, για μια συρροή εξόδου γυναικών από την Γαλαάδ.

Όσες γυναίκες όμως και αν ξέφυγαν από το καθεστώς, δεν σταμάτησαν να αντικαθίστανται από νέες, ψάρεμα των «Μαργαριταρένιων» οι οποίες δεν ήταν τίποτε άλλο από μαθητευόμενες θείες, οι οποίες σε αποστολές τους στον Καναδά προσηλύτιζαν «χαμένα» κορίτσια, τάζοντάς τους, μια καλύτερη ζωή απαλλαγμένη από την «αμαρτία». Μια ζωή όμως που αγνοούν, ότι είναι χειρότερη από την κόλαση.

Από την άλλη πλευρά, μέσα στην Γαλαάδ γεννήθηκαν και μεγάλωσαν αγόρια και κορίτσια που δεν γνώρισαν άλλη πραγματικότητα από αυτή. Ο τόπος αυτός είναι ο τόπος τους. Οι συνήθειες της είναι συνήθειες τους. Δεν γνωρίζουν τί θα πει να ζεις ελεύθερος και προσπαθούν -με όσα μέσα έχουν- να κάνουν την καλύτερη επιλογή για τον εαυτό τους.

Μέσα από τις περιγραφές των γεγονότων αντιλαμβανόμαστε ότι η αίγλη μιας άλλης εποχής έχει ήδη χαθεί και ότι οι ρωγμές είναι ήδη βαθιές.

Αυτό που κανείς δεν περιμένει είναι ο ρόλος που θα παίξει η θεία Λίντια στην εξέλιξη των γεγονότων και πως η μικρή Νικόλ θα στιγματίσει την εξέλιξή τους.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

Για όσους δεν έχουν διαβάσει την «Ιστορία της Θεραπαίνιδας» και δεν έχουν δει ούτε την σειρά, σας αφήνω την αναφορά μου στο βιβλίο εδώ: https://www.elenagerani.art/2020/04/blog-post.html

Το δυστοπικό μυθιστόρημα της Άτγουντ, μάς εισάγει σε μια παρανοϊκή συνθήκη, όπου το καθεστώς ενός τόπου στην Αμερική αλλάζει και μαζί οι ζωές όλων των ανθρώπων -κυρίως των γυναικών. Είναι ακραίο και προκαλεί ανατριχίλα, αν φανταστεί κανείς, ότι ξυπνάς μια μέρα και ξαφνικά δεν έχεις κανένα δικαίωμα, δεν σου ανήκει τίποτα -ούτε καν το παιδί σου- και εφόσον βρίσκεσαι σε αναπαραγωγική ηλικία, γίνεσαι μέσο τεκνοποίησης -με βιασμό- με μοναδικό προορισμό την διαιώνιση του είδους. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι πιο εξωφρενικό, και όσο πιο εξωφρενικό μού φαίνεται, τόσο συνειδητοποιώ, ότι οι ισορροπίες, τις οποίες με σοφία έθεσε η συγγραφέας, σε αυτό της το έργο, είναι εύθραυστες και μπορούν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή.

Ο συσχετισμός της ιστορίας με το σήμερα..

Η ένταση της εποχής που ζούμε -όπου από την μία, επιτέλους αποκαλύπτονται ειδεχθείς πράξεις σε βάρος και των δύο φύλων (εκ των πραγμάτων εστιάζω στις γυναίκες, βοηθάει και η ιστορία της Άτγουντ σε αυτό), αλλά από την άλλη σηματοδοτείται ότι δεν πρόκειται για θεωρίες, συμβαίνουν διαρκώς γύρω μας ή σε εμάς τους ίδιους, κάνει από μόνη της την ιστορία πιο σημαντική.

Θέλουμε να πιστεύουμε, ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου δεν χρειάζεται να φοβόμαστε να κυκλοφορούμε μόνες στο δρόμο, να σκεφτόμαστε πώς θα ντυθούμε ή θα συμπεριφερθούμε, ενώ την ίδια στιγμή χιλιάδες γυναίκες παρενοχλούνται ή κακοποιούνται μέρα ή νύχτα σε οποιοδήποτε σημείο της γης.

Θέλουμε να πιστεύουμε, ότι έχουμε ίσα δικαιώματα στην κοινωνία και την εργασία, ενώ την ίδια ώρα χιλιάδες γυναίκες περιθωριοποιούνται εξαιτίας του φύλου τους.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι μπορούμε να εμπιστευόμαστε το σύντροφο που επιλέγουμε, ενώ την ίδια ώρα γυναίκες κακοποιούνται ή σκοτώνονται με βάναυσο τρόπο από τους συντρόφους τους.

Θέλουμε να πιστεύουμε, ότι είμαστε ασφαλείς, ενώ την ίδια ώρα γυναίκες γνωρίζουν την κακοποίηση, την ταπείνωση, την εμπορευματοποίηση και τον εξευτελισμό μέσα στο ίδιο τους το σπίτι ή στο άμεσο οικογενειακό τους περιβάλλον.

Πρέπει να αντικρίσουμε κατάματα το πρόβλημα, όποιο και αν είναι αυτό. Πρέπει να σκεφτόμαστε όλες και όλοι ότι εφόσον κάτι δεν πηγαίνει καλά, οφείλουμε να αντιδράσουμε, να ζητήσουμε βοήθεια, να μιλήσουμε, να μην αφήσουμε το κακό να διαιωνίζεται.

Όσο παρανοϊκό και αν σου μοιάσει αυτό το σενάριο και τόσα άλλα που με μαεστρία έχουν γραφτεί, είναι μόνο ένα καμπανάκι για το τί θα μπορούσε να συμβεί μέσα σε μια στιγμή (ήταν σίγουρα στις προθέσεις της συγγραφέως η αφύπνιση, ειδάλλως γιατί να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο) και να σε ξυπνήσει έγκαιρα έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα αντιμετωπίσεις μια ανάρμοστη συμπεριφορά να μην πεις -έτυχε, ήταν μια κακιά στιγμή, δεν θα κατάλαβα καλά, ήταν δικό μου λάθος.

Οι διαθήκες κυκλοφορούν στην χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Παρασκευή, 14 Μαΐου 2021

Η τέταρτη πόρτα (βιβλίο)




Η τέταρτη πόρταPaul Halter 

Περίληψη από το οπισθόφυλλο:

Τι συμβαίνει στην οικία των Ντάρνλι; Μέσα από την τελευταία πόρτα της σοφίτας, που είναι ανοιχτή, διακρίνεται μια λάμψη περίεργη, καθηλωτική, που φωτίζει τα λευκά πορσελάνινα πόμολα στις άλλες τρεις πόρτες. Κάποιοι ακούν μυστηριώδεις ήχους βημάτων… Όλοι πιστεύουν ότι το δωμάτιο είναι στοιχειωμένο από το πνεύμα της Έλενορ Ντάρνλι, που πριν από χρόνια βρήκε εκεί τραγικό θάνατο.

 Οι Λάτιμερ δεν διστάζουν να εγκατασταθούν στο σπίτι των Ντάρνλι. Η Άλις Λάτιμερ, μέντιουμ, επιδιώκει να επικοινωνήσει με το πνεύμα της Έλενορ, που φαίνεται ότι διψάει για εκδίκηση. Ο σύζυγός της, ο Πάτρικ Λάτιμερ, δέχεται να περάσει μια νύχτα στο δωμάτιο, για να αποδείξει ότι δεν είναι στοιχειωμένο.

Η πόρτα κλείνει πίσω του και σφραγίζεται με βουλοκέρι. Όταν όμως ανοίγει, εντοπίζεται εκεί το πτώμα ενός άλλου άντρα.

Οι σφραγίδες είναι άθικτες· η πόρτα δεν έχει παραβιαστεί. Πού είναι ο Πάτρικ; Σε ποιον ανήκει το πτώμα που κείτεται στο πάτωμα;

Ένας άντρας πυροβολείται θανάσιμα στο γειτονικό σπίτι των Ουάιτ. Ο δολοφόνος φαίνεται ότι έχει διαφύγει, ωστόσο το απάτητο χιόνι τριγύρω δεν αφήνει καμία αμφιβολία…

Ο επιθεωρητής Ντρου αναλαμβάνει να διαλευκάνει το μυστήριο. Ποιοι είναι οι δράστες; Πώς σχεδίασαν τις επιθέσεις τους; Και με ποιον τρόπο συνδέεται ο θρύλος του μάγου Χουντίνι με αυτή την ανεξήγητη ιστορία;

Ο Paul Halter έχει χαρακτηριστεί «διάδοχος του John Dickson Carr», που θεωρείται ο μετρ του locked room mystery.

 

Ο Τζέιμς και ο Χένρι είναι φίλοι. Η Ελίζαμπεθ, αδερφή του Τζέιμς, επιθυμεί διακαώς να πλησιάσει τον φίλο του αδερφού της, αλλά η αμήχανη στάση του Χέρνι και η περίεργη συμπεριφορά του, την απογοητεύει. Η Ελίζαμπεθ είναι μια όμορφη κοπέλα και αν ο Χένρι δεν κάνει τίποτα για να την κερδίσει, εκείνη σκέφτεται το ενδεχόμενο, να ενδώσει στο φλερτ του Τζον.

Μέχρι εδώ όλα καλά…

Η μητέρα του Τζον έχει πεθάνει. Όλα δείχνουν πως η Έλενορ Ντάρνλι αυτοκτόνησε. Οι λάμψεις, όμως, από το δωμάτιο που άφησε την τελευταία της πνοή, οι περίεργοι ήχοι στη σκάλα, όταν όλοι κοιμούνται και οι ένοικοι που ποτέ δεν μένουν για πολύ καιρό στο σπίτι των Ντάρνλι, κινούν άλλου είδους υποψίες.

Τα πράγματα θα αλλάξουν καθοριστικά, όταν το ζευγάρι των Λάτιμερ, θα αποφασίσει να μείνει στο σπίτι των Ντάρνλι. Η Άλις Λάτιμερ, ως μέντιουμ, θα μυήσει σε αποκρυφιστικές τελετές τόσο τους νοικάριδές της, όσο και τους περίοικούς τους.

Οι εξελίξεις δείχνουν πως ένα κύκλος αίματος έχει μόλις ανοίξει και πως είναι αργά για τους εμπλεκόμενους να κάνουν πίσω.

Τα χρόνια περνούν και το δολοφονημένο σώμα που θα βρεθεί στο σφραγισμένο τέταρτο δωμάτιο στο τέλος του διαδρόμου στο σπίτι των Ντάρνλι, περιπλέκει, αντί να λύνει το μυστήριο.

 

Ο Paul Halter τιμήθηκε για την Τέταρτη Πόρτα με το Prix du Roman Policier du Festival de Cognac το 1987.

 

Είναι δύσκολο να κρατήσεις ισορροπίες και να μιλήσεις για την τέταρτη πόρτα χωρίς να προβείς σε αποκαλύψεις. Το θεωρώ καθόλα λάθος να κάνεις spoiler σε ένα βιβλίο πέρα από ένα σημείο.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

«Η Τέταρτη Πόρτα» αποτελεί ένα εγκεφαλικό μυθιστόρημα μυστηρίου. Σου δίνει τα δεδομένα όπως εξελίσσονται και συνάμα, σού γεννά ερωτηματικά χωρίς να προδίδει, στο ελάχιστο, την λύση τους. Θα πιστέψεις ότι ξέρεις. Σε ορισμένα σημεία θα ισχυριστείς, ότι είδες το προφανές, αλλά θα έχεις πέσει έξω.

Πήγαινε μέχρι το τέλος και απόλαυσε το ταξίδι.

Ομολογώ ότι δεν το άφησα από τα χέρια μου, μέχρι που έφτασα στην τελευταία σελίδα. Καθώς δεν διαβάζω γρήγορα, αφού θέλω να απολαμβάνω και να απορροφώ την κάθε ιστορία, αυτό συμβαίνει σπάνια. Η εθιστική πλοκή του δεν μου άφησε περιθώρια. Σίγουρα θα το διαβάσω ξανά.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Paul Halter, συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, είναι κυρίως γνωστός για τα έργα του που ανήκουν στην κατηγορία τού Locked Room Mystery – τα λεγόμενα αστυνομικά μυθιστορήματα κλειστού δωματίου, όπου ο αναγνώστης καλείται να ανακαλύψει τον δράστη αλλά και πώς κατάφερε να διαπράξει τον φόνο και να διαφύγει από τη σκηνή του εγκλήματος.

Ακολούθησε σπουδές τεχνολογικής κατεύθυνσης και, αργότερα, κατατάχθηκε στο γαλλικό σώμα πεζοναυτών, με την ελπίδα να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Όταν οι προσδοκίες του διαψεύστηκαν, αποχώρησε από τον στρατό και εργάστηκε για ένα διάστημα ως ασφαλιστής, ενώ συμπλήρωνε το εισόδημά του παίζοντας κιθάρα στο τοπικό μουσικοχορευτικό συγκρότημα. Εγκατέλειψε το επάγγελμα του ασφαλιστή για να εργαστεί στην κρατική εταιρεία τηλεπικοινωνιών.

Όπως έχει πει ένας κριτικός: «Παρόλο που έχει επηρεαστεί έντονα από τον Carr και την Christie, ο Paul Halter διαθέτει ένα ιδιαίτερο, προσωπικό στιλ και μπορεί να συναγωνιστεί οποιονδήποτε συγγραφέα, χάρη στην πρωτότυπη πλοκή των έργων του και στο ατμοσφαιρικό ύφος του».

Η Τέταρτη Πόρτα εκδίδεται για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Διόπτρα.

 

Σάββατο, 24 Απριλίου 2021

Αποτύπωμα (+plus έπαινος ποίησης)

 Αποτύπωμα

Ορισμός:

Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια, αποτύπωμα ονομάζεται το σημάδι (κάτι που άλλαξε και παραμένει), εκεί από όπου πέρασε κάποιος ή κάτι, από το οποίο μπορεί να ανακαλυφθεί η ταυτότητα του διερχόμενου από το χώρο αυτό. Ακριβώς αυτή η δυνατότητα εξακρίβωσης του ποιος άφησε το αποτύπωμα δίνει τη διαφορά του αποτυπώματος από το ίχνος.

Ακριβώς αυτό θα επιδιώξω να κάνω με αυτή τη στήλη αρχής γενομένης από σήμερα. 


Όπως είναι ήδη γνωστό, ο κάθε δημιουργός, όταν κοινοποιεί δημόσια ένα οποιοδήποτε έργο του, αφήνει το σημάδι του στην κοινωνία και την τέχνη (εάν παράγει τέχνη). Στην σημερινή εποχή, όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυριαρχούν αυτό είναι ακόμη πιο έντονο. Είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι, αφήνουμε το στίγμα μας με όσα λέμε και προβάλλουμε. Ο αυθορμητισμός, αλλά και η σοφία μας, δοκιμάζονται. Καλόν είναι, να έχουμε επίγνωση των πράξεών μας. Σε καμία περίπτωση αυτό δεν θα πρέπει να γίνεται τροχοπέδη για την δημιουργικότητα αλλά και την έκφρασή μας.

Έτσι λοιπόν, (αναγνωρίζω ότι θα έπρεπε να το έχω πάρει από καιρό απόφαση), σε αυτή τη στήλη, στο προσωπικό μου αποτύπωμα, αρχικά, θα αναφέρομαι σε έργα δικά μου και θα σας λέω ιστορίες πίσω από αυτά. Στην συνέχεια, ευελπιστώ να έχω τη θέληση να αναρτώ νέα μικρά κείμενα και εν ελθέτω χρόνο πιθανόν να αναφέρομαι και σε θέματα της κοινωνίας που μού εγείρουν τον προβληματισμό. 

Σήμερα λοιπόν, θέλοντας να κάνω μια ολοκληρωμένη αρχή, θα σας μιλήσω για το ποίημά μου, με τίτλο "Η Λησμονιά", το οποίο απέσπασε τιμητικό έπαινο από το Διαγωνισμό Ποίησης της Alzheimer Hellas το 2019.

Πώς προέκυψε;

Αναζητώ συχνά διαγωνισμούς. Μου αρέσει και επιδιώκω να βρίσκομαι σε αυτή τη συνθήκη. Δεν θα μπορούσα να το κάνω για είδη κειμένων με μεγάλη έκταση, γιατί νιώθω κάποιου είδους περιορισμό στην έκφραση, αλλά όσον αφορά τα διηγήματα και την ποίηση, ανταποκρίνομαι πολύ ευχαρίστως.

Η αλήθεια είναι, ότι δεν έχω καμία σχέση με την ποίηση, όπως και οι περισσότεροι, νομίζω. Ξέρω όμως πολύ καλά, ότι η ποίηση δεν διδάσκεται. Επομένως για να γράψεις ένα ποίημα, πρέπει να στραφείς προς τα μέσα σου και να αποτυπώσεις αυτό ακριβώς που θα βγει. 

Δεν ξέρω εάν χρειάζεται μέτρο και ομοιοκαταληξία.. μάλλον δεν παίζουν τόσο ρόλο πια. Αυτό που σίγουρα χρειάζεται είναι να το πιστέψεις, να το προσπαθήσεις και όταν το ολοκληρώσεις να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, όπως και σε κάθε ολοκλήρωση ενός έργου.

Έτσι κινήθηκα.

Το θέμα του,  "Το σώμα της μνήμης και η μνήμη του σώματος στη ζωή και στην τέχνη", ήταν αρκετό για να με συνεπάρει. Έχοντας ζήσει την νόσο του Alzheimer από κοντά, σχεδόν μέσα στο ίδιο μου το σπίτι (αυτό μπαίνει και βγαίνει σε εισαγωγικά) είχα όλες τις προσλαμβάνουσες και όλη την ψυχική φόρτιση για να ανταπεξέλθω.

Πώς γράφτηκε;

Θυμάμαι ότι ήταν Σεπτέμβρης και ο διαγωνισμός σε λίγες μέρες θα εξέπνεε. Ήταν Κυριακή και μόλις που τον είχα πάρει μυρωδιά. Ήταν μεσημέρι και υπήρχε μια ψύχρα στην ατμόσφαιρα που μαρτυρούσε ότι το καλοκαίρι είχε φτάσει προς το τέλος του. Καθόμουν οκλαδόν (ως συνήθως) πάνω στο κρεβάτι και άφησα το μυαλό μου ελεύθερο. Δεν μου πήρε πάνω από δύο ώρες και είχα μπροστά μου τρία ποιήματα γύρω στους δεκαπέντε στίχους. 

Αφότου τελείωσα, το αγαπημένο μου από αυτά, το σιγοψιθύριζα για ώρες. Κάτι δεν μου κολλούσε και ήθελα να το φτιάξω. Την επόμενη ή μεθεπόμενη μέρα τα έστειλα. 

Ήταν ο πρώτος διαγωνισμός που διακρίθηκα, αλλά όχι ο πρώτος που έπαιρνα μέρος. Η χαρά μου ήταν τεράστια. Όταν έλαβα τον έπαινο, υπενθύμισα στον εαυτό μου, ότι είχα κάνει πολύ καλά που είχα πάρει μέρος, αφού πια η κίνησή μου είχε αποφέρει καρπούς και η ψυχή μου είχε γεμίσει.

Σας το παραθέτω ακολούθως και θα τα πούμε ξανά σύντομα σε ένα ακόμη αποτύπωμα.



Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021

Η νυχτερίδα ανάμεσά μας (βιβλίο)

 


Η νυχτερίδα ανάμεσά μας – Χάρης Θωμαΐδης


Περίληψη από το οποισθόφυλλο:

Όταν ένα από τα μεγάλα κεφάλια πίσω από το αποτρόπαιο πολιτικό σκάνδαλο της Καμένης Γης βρέθηκε δολοφονημένο, πολλοί ήταν αυτοί που πίστεψαν στο χέρι της θείας δίκης. Η ιστορία, όμως, δεν τελείωσε εκεί. Το πρώτο θύμα ακολούθησε ένα δεύτερο, έπειτα ένα τρίτο… Όλα, εμπλεκόμενα στο ίδιο σκάνδαλο. Όλα, στο στόχαστρο του ίδιου άγνωστου δολοφόνου. Η Νυχτερίδα βρίσκεται ανάμεσά μας! Ποιος ή ποια κρύβεται πίσω από την ταυτότητα του μυστηριώδη δολοφόνου; Τι σχέση έχει με τους ανθρώπους πίσω από το σκάνδαλο και ποιος είναι ο απώτερος σκοπός της; Πρόκειται για έναν εκδικητή της κοινωνίας ή για έναν ακόμα μανιακό κατά συρροή δολοφόνο; Απέναντι στην αχόρταγη μανία της Νυχτερίδας θα σταθούν μία σερίφισσα με ριψοκίνδυνο σχέδιο, ένας τραμπούκος σε μονοπάτι αυτοβελτίωσης και ένα έφηβο και ατίθασο κορίτσι, που αδυνατεί να βρει ένα μέρος στο οποίο να ανήκει. Τα πιόνια είναι στημένα και οι παίκτες στις θέσεις τους.

Η παρτίδα ξεκινάει.

Το σκάνδαλο της Καμένης Γης αφήνει πίσω του, μόνο δυστυχισμένους ανθρώπους.

Η νυχτερίδα αποφασίζει να γίνει το μέσο για να αποδοθεί δικαιοσύνη αφού οι εμπλεκόμενοί του κυκλοφορούν ελεύθεροι και κυρίως ατιμώρητοι. Οι μέθοδοί της διαφέρουν αλλά η κάλυψή της είναι άψογη και φροντίζει πάντοτε να αφήσει το στίγμα της. Το κάνει από εκδίκηση ή πίσω από την επιφάνεια κρύβεται ένα μυαλό που διψά για αίμα;

Τα θηράματά της, για την προφύλαξή τους συγκεντρώνονται σε μια πλήρως ελεγχόμενη κρυψώνα. Σε αυτή την κρυψώνα, μια τεχνητή φυλακή, θα βρεθεί όχι μόνο η Νυχτερίδα, αλλά και ένα ολόκληρο χωριό που αγνοεί τις προθέσεις της.

Ανάμεσά τους ο Άντον, ο οποίος ύστερα από μια απερίσκεπτη πράξη, τιμωρείται με ένα ασυνήθιστο τρόπο, που έχει ως γνώμονα όχι την εκδίκηση για την πράξη του αλλά το σωφρονισμό του. Μαζί του ένα νεαρό έφηβο κορίτσι με παραβατική συμπεριφορά.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

“Η Νυχτερίδα ανάμεσά μας” αποτελεί ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με μικρή έκταση αλλά πυκνό περιεχόμενο. Ο συγγραφέας έχοντας φρέσκια ματιά, μάς κάνει κοινωνούς σε μια συνθήκη, που δίνει κάτι καινούριο σε αυτού του είδους τα μυθιστορήματα, την στιγμή που πολλά από αυτά, τείνουν να μοιάζουν και στην πλοκή, αλλά και στον τρόπο έκφρασης.

Το σκηνικό συμπληρώνεται από πρωτότυπες εικόνες και σκηνικά, στα οποία μπορείς να περιηγηθείς χωρίς προσπάθεια. Οι ήρωες έχουν χαρακτήρα και είναι δυνατές προσωπικότητες. Θα ξεχώριζαν για την μοναδικότητα και την ιδιαιτερότητά τους, ο καθένας από αυτούς, σε όποια κοινωνία και εάν βρισκόντουσαν.

Χαίρομαι ιδιαίτερα, όταν ανακαλύπτω έργα νέων συγγραφέων με τέτοια ποιότητα γραφής. Το γεγονός αυτό, είναι από μόνο του ενθαρρυντικό για το μέλλον της λογοτεχνίας και προσωπικά παίρνω κουράγιο για να συνεχίσω.

Η αδυναμία του έργου αυτού, κατά την άποψή μου, είναι ότι κλείνει νωρίς. Είχε την δυναμική και τις προοπτικές να καλύψει και άλλα γεγονότα, ή ακόμη να γίνει περισσότερο περιγραφικό και λεπτομερές. Θα ήθελα να ξέρω και άλλα για τους ήρωες. Υπήρχαν τα περιθώρια να συμβεί αυτό, αφού η πλοκή σου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον.

Ευθύς εξ αρχής με τράβηξε η περίληψή του, όσο και το αινιγματικό εξώφυλλό του και ως συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις δικαιώθηκα για την επιλογή μου.


Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Χάρης Θωμαΐδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 16 Οκτωβρίου του 1992 και ζει στην Αλεξανδρούπολη με τη γυναίκα του Αθανασία και τον σκύλο τους Σπίθα. Είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και η ενασχόλησή του με τη συγγραφή ξεκίνησε στα δεκαπέντε του χρόνια, όταν οι σχολικές εκθέσεις αποτελούσαν βάση δημιουργίας μικρών διηγημάτων. Στα είκοσι δύο του ολοκλήρωσε και το πρώτο του μυθιστόρημα. Τώρα, εργάζεται σε πολυεθνική εταιρεία, όπου του δίνεται η ευκαιρία να γνωρίζει καθημερινά νέα πρόσωπα και να συλλέγει ξεχωριστές εμπειρίες.

Ελπίζω και εύχομαι στο μέλλον να έρθω σε επαφή και με άλλα έργα του Χάρη Θωμαΐδη.

“Η Νυχτερίδα ανάμεσά μας” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή.


Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2021

Behind her eyes (mini-series)


Behind her eyes (2021)


Υπόθεση της σειράς:

Η Louise είναι χωρισμένη και με τον γιο της, Adam. Δουλεύει part-time σε ένα κέντρο ψυχικής υποστήριξης και απόψε ετοιμάζεται να βγει για ένα ποτό. Το ραντεβού της δεν έρχεται ποτέ. Ενώ είναι έτοιμη να φύγει, πέφτει πάνω σε έναν άγνωστο άνδρα και ρίχνει το ποτό του, πάνω στο πουκάμισό του. Οι δυο τους γνωρίζονται, περνούν από την αμηχανία στην οικειότητα και λίγο πριν χωριστούν, φιλιούνται.

Από την επόμενη κιόλας μέρα, η ζωή τής Louise θα αλλάξει, καθώς ο άνδρας με τον οποίο φιλήθηκε, ο David, θα γίνει το αφεντικό της. 

Αμήχανο και για τους δυο, αλλά μοιάζει να είναι γραφτό και έτσι γρήγορα οι δυο τους συνδέονται.

Ο David με την σειρά του, είναι παντρεμένος με την Adele. Οι δυο τους κάποτε αγαπήθηκαν πολύ και για αυτή την αγάπη, εκείνος στο μακρινό παρελθόν την έσωσε από βέβαιο θάνατο, καθώς την έβγαλε από το φλεγόμενο σπίτι, όπου ζούσε με τους γονείς της. Εκείνοι χάθηκαν μέσα στις φλόγες. 

Η Adele χρειάστηκε να νοσηλευτεί μετά από αυτή την τραγωδία, για αρκετό χρονικό διάστημα, και μέσα στο κέντρο, όπου έμεινε, έκανε έναν πολύ καλό φίλο, τον Rob. Περνούσαν μαζί τις μέρες τους, βοηθούσαν ο ένας τον άλλο και δεν είχαν μυστικά μεταξύ τους. Η Adele δεν μπορούσε, τότε να φανταστεί, ότι θα ήταν καλύτερο να μην του είχε εκμυστηρευτεί απολύτως τίποτα.

Στο σήμερα, η ευάλωτη Adele βιώνει έντονα την μοναξιά, καθώς ζει απομονωμένη στην νέα τους ζωή, στο Λονδίνο. Ο David δεν μένει καθόλου στο σπίτι μαζί της και όταν το κάνει δεν συμπεριφέρονται μεταξύ τους ως ζευγάρι.

Για καλή της τύχη και για κακή τύχη της Louise, οι δύο γυναίκες θα γνωριστούν και χωρίς η Louise να το καταλάβει, η Adele θα γίνει μέρος της καθημερινότητάς της και ο άνθρωπος που θα την γλυτώσει από τους βραδινούς εφιάλτες. Η μεταξύ τους σχέση θα μείνει κρυφή από τον David.

Το τρίγωνο μεταξύ τους δείχνει εξ αρχής ότι θα πληγώσει την Louise. Παράλογα πράγματα θα αρχίσουν να συμβαίνουν και όταν η αλήθεια θα αρχίσει να αποκαλύπτεται η κατάσταση θα βγει εκτός ελέγχου.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

Μη γνωρίζοντας το βιβλίο που κρύβεται πίσω από το σενάριο και θέλοντας να μην επηρεαστώ καθόλου από κριτικές, μπορώ να σας πω, ότι μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα mind trap που έχω έρθει ποτέ σε επαφή.

Από την μία βλέπουμε την αθώα Louise. Η νεαρή γυναίκα έχει διαρκώς εφιάλτες και υπνοβατεί. Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται πίσω από τα μάτια της κάθε φορά που τα κλείνει και το περιεχόμενο δείχνει να συνδέεται με την απώλεια κάποιου αγαπημένου προσώπου. Είναι εγκλωβισμένη σε μια δύσκολη καθημερινότητα, την ώρα που μεγαλώνει μόνη της τον γιο της. Την έχει απόλυτη ανάγκη αυτή την σχέση, αν και γνωρίζει ότι είναι λάθος.

Από την άλλη υπάρχει η Adele. Η γυναίκα αίνιγμα, έχει ένα τόσο αγνό βλέμμα και τόσο δολοφονικό ταυτόχρονα. Την έχεις ικανή για όλα και είναι. Το ύποπτο παρελθόν, η πυρκαγιά στο πατρικό της, η φιλία της με τον Rob, όλα κάτι κρύβουν.

Ανάμεσά τους ο David! Είναι φοβισμένος ή πίσω από το χειριστικό χαρακτήρα του, υπάρχει ένας άνδρας που προσπαθεί να ξεγελάσει; Τα μόλις έξι επεισόδια γίνονται εθιστικά. Περνάς αναγκαστικά από το ένα στο άλλο. Το μυστήριο σε κρατά εγκλωβισμένο. Θέλεις να ξετυλίξεις το κουβάρι. Τι στο καλό κρύβει το σημειωματάριο του Rob, που εξιστορεί την ζωή τους στο κέντρο επανένταξης;

Η ιστορία μετά το μέσο της, αποκτά άλλη υπόσταση. Το μυστήριο αρχίζει να δίνει την θέση του στο παραφυσικό και φανταστικό -θα έλεγε κανείς- πεδίο, και εκεί τα πράγματα αρχίζουν να μπαίνουν στην θέση τους.

Χωρίς αμφιβολία υπάρχουν κενά, και εάν η ιστορία δεν επανέρθει ποτέ, αναμενόμενο -και εδώ που τα λέμε- ποιος θα άντεχε να αντιμετωπίσει ξανά αυτή την συνθήκη, θα μείνουμε με την απορία για πολλές καταστάσεις.

Εντούτοις, η σειρά καταφέρνει αυτό για το οποίο δημιουργήθηκε. Εγκλωβίζει το μυαλό του θεατή και χωρίς αμφιβολία, μέχρι το τέλος της, θα αναρωτηθείς, μήπως θα έπρεπε και εσύ να προσπαθήσεις να βιώσεις μια αστρική προβολή.

Διχασμένη ως προς τις εντυπώσεις μου, θα πω ότι θα περίμενα και θα προτιμούσα ένα άλλο τέλος. Το υπάρχον, αρκετά με ταρακούνησε και όπως θα έλεγαν και στο χωριό μου, μου βγήκε ένα γενναιόδωρο “What????” για την κατάληξη της ιστορίας. Κατάφερε όμως να με παιδέψει. Δεν ήταν το αναμενόμενο, δεν βαρέθηκα, δεν προέβλεψα, δυσανασχέτησα μόνο λίγο με την απότομη είσοδο του παραφυσικού στοιχείου και ναι την προτείνω ανεπιφύλακτα στον καθένα για να διαπιστώσει τα ίδια ή ό,τι άλλο.

Η μίνι σειρά είναι ένα υπερφυσικό, ψυχολογικό θρίλερ και είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Sarah Pinborough.

Το σενάριο ανήκει στους Steve Lightfoot και Angela LaManna ενώ την σκηνοθεσία υπογράφει ο Erik Richter Strand.

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους αντικρίζουμε τους:

Eve Hewson ως Adele Ferguson (née Campbell)

Tom Bateman ως Dr. David Ferguson

Simona Brown ως Louise Barnsley

Robert Aramayo ως Rob Hoyle

Tyler Howitt ως Adam

Georgie Glen ως Sue

Nichola Burley ως Sophie

Roshan Seth ως Dr. Sharma

Nila Aalia ως Geeta Sharma

Eva Birthistle ως Mariann

Η σειρά έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 17 Φεβρουαρίου 2021.

Δες το trailer εδώ:


Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2021

Έρωτας φονιάς (βιβλίο)

Έρωτας φονιάς – Αγγελική Νικολούλη

Οπισθόφυλλο

Ο κοσμοπολίτης, γοητευτικός άντρας που ακροβατεί ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως. Τα πρόσωπα και οι ρόλοι που αλλάζει, με μοναδική μαεστρία. Η γλυκιά κι ευαίσθητη αεροσυνοδός, στο μοιραίο ταξίδι στη Σαντορίνη. Η ξεχασμένη αποθήκη και η βαλίτσα με τα θαμμένα μυστικά. H μονοκατοικία του τρόμου. Η ταλαντούχα μουσικός και ο παραμυθένιος γάμος στη στολισμένη με εντελβάις εκκλησία του Γολγοθά. Η ανυποψίαστη νεαρή, τα φρικτά βασανιστήρια και το μωρό που δεν γεννήθηκε ποτέ. Η συνοδός πολυτελείας στη σουίτα γνωστού ξενοδοχείου, όπου τα κρίνα βάφτηκαν με αίμα. Το μικρό αγόρι που έγινε μάρτυρας εγκλήματος.

Μια περιπλάνηση στον κόσμο του μυστηρίου, από την Αθήνα, την Ιθάκη και τη Σαντορίνη ως τη Βιέννη και τη λίμνη του ονειρικού Χάλστατ. Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, που ξετυλίγει το νήμα μιας σκοτεινής ιστορίας και ακολουθεί την αιματοβαμμένη διαδρομή της. Θύματα γυναίκες, σε μια σειρά άγριων εγκλημάτων που έρχονται στο φως με διαδοχικές αποκαλύψεις και αλλεπάλληλες ανατροπές. Ένα βιβλίο όπου η δημοσιογράφος-ερευνήτρια μπαίνει στο στόχαστρο του δολοφόνου, μετατρέπεται σε τιμωρό και δικαιώνει τα θύματα.

Έχει αποδειχτεί και το βλέπουμε δυστυχώς καθημερινά ότι το ανθρώπινο μυαλό δεν έχει όρια. Όταν μάλιστα πρόκειται να διαπράξει κάτι κακό, αυτό ξεπερνά την φαντασία μας και καταλήγουμε να λέμε μεταξύ μας, “Μα είναι δυνατόν; Πώς το σκέφτηκε; Γιατί το έκανε αυτό; Πόσο μαύρη ήταν η ψυχή του; Τί στο καλό του συμβαίνει;” και έπειτα “Δεν το είχε καταλάβει κανείς; Δεν είχε δώσει σημάδια; Σίγουρα απειλούσε, σίγουρα κακοποιούσε, σίγουρα κάποιος τον συγκαλύπτει”.

Είναι που δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ότι το κακό σκορπά και πολλαπλασιάζεται. Είναι που πέρα από κάθε παιχνιδιάρικη διάθεσή μας απέναντι στη ζωή, σε μια προσπάθεια να βιώσουμε την ανεμελιά των παιδικών μας χρόνων ξανά και ξανά, δεν δεχόμαστε ότι πρέπει να προσέχουμε κάθε βήμα μας, κάθε άγνωστο που έρχεται για πρώτη φορά κοντά μας. Θέλουμε να ζούμε ελεύθεροι, για αυτό μας σοκάρουν τα στυγερά εγκλήματα και όσοι τα διαπράττουν.

Στην περίπτωση των ηρώων αυτής της ιστορίας ακολουθούμε έναν επιχειρηματία φανταμά με χίλια ονόματα και πρόσωπα. Κάποιον που ξέρει πώς να ελίσσεται, πώς να ξεγελά και πώς να προκαλεί πόνο. Πρώτα απατά, ύστερα χωρίζει, μετά απειλεί, απειλεί ξανά, γίνεται βίαιος και τελικά δολοφόνος. Αφού χαθούν τα ίχνη του και αφού έχει γίνει κάποιος, τον οποίο  κανείς δεν αναγνωρίζει, ξεκινά από την αρχή. Ο τέλειος σύντροφος, ο θερμός εραστής, ο ιδανικός σύζυγος πετά το πέπλο του και αποκαλύπτει τον στυγνό εγκληματία που δεν αντέχεις ούτε να κοιτάξεις. Κάνει αυτό που ξέρει καλά. Σκοτώνει. Όμως δεν παραδέχεται, δεν μετανοεί, δεν προσπαθεί να διορθώσει. Για όλα φταίνε οι άλλοι.

Η Αγγελική Νικολούλη, η πασίγνωστη δημσιογράφος, η γυναίκα που έχει αφιερώσει την ζωή της ερευνώντας υποθέσεις εξαφάνισης έχει έρθει πολλές φορές – δεν έχω ιδέα πόσες – πρόσωπο με πρόσωπο με τέτοιους εγκληματίες και ξέρουμε όλοι ότι έχει δεχτεί απειλές για τη ζωή της, και ίσως κάποιοι δεν έμειναν μόνο εκεί.

Προσωπικά, αν και το πρόγραμμά μου πια δεν μου επιτρέπει να την παρακολουθήσω, δεν θα ξεχάσω ποτέ την υπόθεση της Βέροιας. Τότε που ένας ξανθός άγγελος, βρήκε το τέλος από το χέρι του συντρόφου της και είχε το θράσος να την αναζητά στην εκπομπή “Φως στο τούνελ”. Η ίδια μόνο η δημοσιογράφος ξέρει τί έχουν δει τα μάτια της και είμαι σίγουρη πως όσα βιβλία και αν γράψει δεν θα είναι αρκετά για να τα αποτυπώσει.

Είμαι σίγουρη ότι για αυτό το κάνει εξάλλου. Για να μοιράσει το βάρος των υποθέσεων που έπεσαν κατά καιρούς στις πλάτες της.

Στον “Έρωτα Φονιά” μας αφηγείται μια από τις ιστορίες που έχει ζήσει και βρίσκεται εκεί. Δεν είναι εξωτερικός παρατηρητής. Είναι μέρος της ιστορίας. Γράφει πολύ ωραία, όπως επίσης και μιλάει και όσο θα διαβάζεις αυτό το βιβλίο, πίστεψέ με, θα είναι σαν να την ακούς.

Η Αγγελική Νικολούλη δεν χρειάζεται συστάσεις, αλλά γιατί όχι.

Η Αγγελική Νικολούλη είναι δημοσιογράφος-ερευνήτρια και έχει εργαστεί στην τηλεόραση (MEGA,
ΣΚΑΪ, ALTER, ALPHA), στις εφημερίδες (
ΓνώμηΠελοπόννησοςΑπογευματινήΕλεύθερος ΤύποςΈθνος κ.ά.) και στα περιοδικά (Εικόνες, Επίκαιρα). Με το σκληρό αστυνομικό ρεπορτάζ ξεκίνησε σε νεαρή ηλικία και έγινε η πρώτη γυναίκα αστυνομικός ρεπόρτερ στην Ελλάδα. Μεγάλες επιτυχίες της ήταν: η αποκάλυψη της δράσης του «δράκου» Κυριάκου Παπαχρόνη (Θεσσαλονίκη και Δράμα) και η συνέντευξη που της έδωσε μετά τη σύλληψή του στα κρατητήρια της Ασφάλειας· η συμβολή της στον εντοπισμό και στη σύλληψη του «δράκου» των νοτίων και βορείων προαστίων Σπύρου Μπέσκου· η αποκάλυψη της υπόθεσης των υποκλοπών που γίνονταν στην ΕΥΠ με θύματα πολιτικούς και παράγοντες της χώρας και η κατάθεσή της στην επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων. Τα σύνορα της χώρας πέρασαν οι αποκαλύψεις της για κατασκοπεία, αεροπειρατεία και τρομοκρατία.
Από το 1995 παρουσιάζει στην τηλεόραση την εκπομπή 
Φως στο Τούνελ (τα τελευταία χρόνια στον ALPHA), με πολύ υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, που έχουν αγγίξει και το 70%. Έχει συμβάλει σημαντικά στην εξιχνίαση είκοσι πέντε δολοφονιών. Συνεργάζεται με άλλες χώρες, που έχουν κάνει εκτενή αφιερώματα στην εκπομπή της. Οι Ιάπωνες επέλεξαν από σαράντα χώρες το Φως στο Τούνελ ως μια ξεχωριστή εκπομπή με κοινωνική προσφορά. Η Αγγελική Νικολούλη έχει τιμηθεί με είκοσι πέντε βραβεία από κοινωνικούς φορείς, από ανώτατους αξιωματικούς της ΕΛΑΣ, καθώς και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για την προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο χρίστηκε Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως από τον κυβερνήτη του Τενεσί των ΗΠΑ Μπιλ Χάσλαμ. Έχει συμπεριληφθεί δύο φορές στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.
Η πολύχρονη, καθημερινή επαφή της με το κέντρο της Άμεσης Δράσης, το γνωστό «100», της έδωσε και πιπεράτες ιστορίες, που τις ζωντάνεψε με χιούμορ στην προσωπική στήλη που διατηρούσε στον 
Ελεύθερο Τύπο. Ο Αλέκος Σακελλάριος την βοήθησε να τις μεταφέρει το 1990 σε ένα χιουμοριστικό βιβλίο με τίτλο Τα πιπεράτα του 100.

Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν τα βιβλία της 
Ονειρεύτηκα το δολοφόνο σου (2012), Θάνατος με χείλη κόκκινα (2013) και Έρωτας φονιάς (2016) – και τα τρία βασισμένα σε αληθινές ιστορίες. Το 2018 κυκλοφόρησαν και σε επίτομη συλλεκτική έκδοση με τον τίτλο Φως στο Τούνελ.

Έχει ένα γιο, τον Κωνσταντίνο, σκηνοθέτη κινηματογράφου στην Αμερική.

Ο “Έρωτας Φονιάς” κυκλοφορεί από το 2016 από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Δείτε το trailer προώθησης του βιβλίου:



Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2021

Pieces of a woman (ταινία)


Pieces of a woman (2021)


Υπόθεση:

Ο Σον και η Μάρθα περιμένουν το πρώτο τους παιδί, ένα κοριτσάκι. Ο Σον εργάζεται στην κατασκευή μιας γέφυρας και ανυπομονεί, να είναι η κόρη του, ο πρώτος άνθρωπος που θα περπατήσει πάνω της. Η Μάρθα εργάζεται σε μια μεγάλη εταιρεία, από όπου παίρνει άδεια για να γίνει μητέρα.

Σύντομα η μεγάλη μέρα πλησιάζει. Αντίθετα με ό,τι συνηθίζεται τις τελευταίες δεκαετίες, το ζευγάρι έχει αποφασίζει να φέρει το παιδί του στο κόσμο, στο σπίτι τους με την βοήθεια μιας μαίας.

Η μαία τους όμως βρίσκεται σε μια γέννα σε εξέλιξη και είναι αδύνατο να φτάσει όσο σύντομα θα ήθελαν. Αντί αυτής πηγαίνει κάποια άλλη.

Η Μάρθα, τρομοκρατημένη από την νέα αυτή εμπειρία και σφαδάζοντας από το πόνο, περνά από διάφορα στάδια.

Μετά από πολλές ώρες και όντας έτοιμη για το θαύμα της ζωής, καταφέρνει να φέρει στο κόσμο το παιδί της. Η χαρά δεν κρατά για πολύ, αφού το νεογέννητο κοριτσάκι  αρχίζει άμεσα να μελανιάζει και η μεταφορά του στο νοσοκομείο κρίνεται ως επείγουσα. Δεν έχει νόημα να το αποκρύψω, μιας και εκεί στηρίζεται όλη η ταινία. Το μωρό της δεν τα καταφέρνει.

Η Μάρθα δείχνει πως είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην ζωή της, ενώ ο Σον αναζητά απόδοση δικαιοσύνης για την απώλειά τους. Η τελείως διαφορετική τους εστίαση, πάνω στην τραγική κατάσταση που βιώνουν, τους απομακρύνει.

Η μαία, η οποία έρχεται τελικά αντιμέτωπη με την δικαιοσύνη, κρέμεται από την κατάθεση της Μάρθας. Τί θα μπορούσε να πει όμως μια γυναίκα, για εκείνη που εξαιτίας της, έχασε το μωρό της;

«Τα θραύσματα μιας γυναίκας» είναι ένα δράμα σκηνοθετημένο από τον Kornél Mundruczó σε σενάριο της Kata Wéber. 

Η Μάρθα ζει έναν ευτυχισμένο γάμο. Και γιατί όχι, αφού είναι με έναν άνθρωπο που αγαπά. Με κάποιον που έχει την ίδια στόχευση για την ζωή και τις ίδιες επιθυμίες. Η δική της οικογένειας και ιδίως η μητέρα της δεν φαίνεται όμως να είναι σύμφωνη με αυτή της την επιλογή. Εκείνη δεν χάνει ευκαιρία να μειώσει τον γαμπρό της και να τονίσει πόσο ανάξιος είναι για την κόρη της.

Οι μόνες στιγμές που μοιάζουν να συμμαχούν, γαμπρός και πεθερά, είναι για να πείσουν την Μάρθα να κινηθεί νομικά εναντίον της μαίας και να αλλάξει στάση απέναντι στη ζωή. Η Μάρθα φέρεται σαν να μην έχει συμβεί σε εκείνη όλο αυτό. 

Παγωμένη ή πέτρινη, με ένα βλέμμα γεμάτο φωτιά δεν ξέρεις αν θα εκραγεί ή αν θα λιώσει μπροστά στα μάτια σου.


Ταυτόχρονα η ολοφάνερη απόσταση που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στο ζευγάρι, τό οδηγεί σε λάθος επιλογές που χαρακτηρίζουν την εξέλιξή τους.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

Ένα εξαιρετικό δράμα για το οποίο, εγώ, για πρώτη φορά, άκουσα από τον μετρ των ταινιών, Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο.

Η γνωστή μας από το “The crown” πριγκίπισσα Μαργαρίτα, σε νεαρή ηλικία, Vanessa Kirby, στο ρόλο της Μάρθας έρχεται για να αποδείξει ότι ήρθε για να μείνει. Μια συγκλονιστική ερμηνεία που δεν μπορεί να αφήσει καμία γυναίκα ασυγκίνητη όχι μόνο για όσα λέει αλλά και για όσα κρύβει με τις σιωπές, τα βλέμματα και τις κινήσεις της. Βιώνεις μαζί της την απώλειά της γιατί δεν έχει καμία υπερβολή να επιδείξει. Διαθέτει την αμηχανία, το χάος του νου, την παραίτηση, την απώλεια και τις σπασμωδικές εκρήξεις που «λογικά» θα είχε κάθε γυναίκα στην θέση της.

Μεγάλος λόγος γίνεται για την απόφαση ζευγαριών να φέρουν στο κόσμο τα παιδιά τους στο σπίτι με την βοήθεια μιας μαίας, καθώς στην συγκεκριμένη περίπτωση η επιλογή αυτή είναι ολέθρια και καταλυτική για την έκβαση των γεγονότων.

Ενδιαφέρουσα είναι και η σχέση της Μάρθας με την μητέρα της, η οποία ξεκλειδώνεται μπροστά στα μάτια μας στη σκηνή της τραπεζαρίας.


Κρατήστε την σχέση της πρωταγωνίστριας με τα μήλα! Έχει νόημα και εξέλιξη. Είναι πραγματικά συγκινητική.

Προτείνω πραγματικά αυτή την ταινία (όχι σε εγκυμονούσες – για ευνόητους λόγους και δυσάρεστους συνειρμούς που μπορεί να κάνουν). Εξαιρετικές ερμηνείες με αυτή της Μάρθας να είναι η αγαπημένη μου. Θυμηθείτε να έχετε κοντά χαρτομάντηλα!

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι:


Από τις 7 Ιανουαρίου του 2021 η ταινία προβάλλεται από το Netflix.

Δες το trailer της ταινίας εδώ: