Τελευταία κλήση (ταινία)

Τελευταία Κλήση - 2026

 

Παραμονή πρωτοχρονιάς. Στα γραφεία ενός τηλεοπτικού σταθμού φτάνει η κλήση ενός δραπέτη των φυλακών. Όπως υποστηρίζει, κρατά ομήρους - μία οικογένεια στο διαμέρισμα τους - και ζητά να μιλήσει στον τηλεοπτικό αέρα με έναν νεαρό δημοσιογράφο.
Η ψυχολογία του μοιάζει ασταθής, ο θυμός του αναμεμειγμένος με απόγνωση είναι έκδηλος και η σταδιακή απουσία ουσιών από τον οργανισμό του τον καθιστούν ολοένα και πιο επικίνδυνο.

Η αστυνομία έχει περικυκλώσει το διαμέρισμα όπου έχει βρει καταφύγιο και οι υψηλά ιστάμενοι σε αστυνομία και κυβέρνηση ζητούν την άμεση έφοδο για την αποφυγή του εξευτελισμού του κρατικού μηχανισμού.

Κανείς όμως δεν υπολογίζει ότι ο αυτός που δεν έχει τίποτα, δεν έχει τίποτα να χάσει. 

Η «Τελευταία κλήση» σε σκηνοθεσία Sherif Francis εμπνέεται, παρά την αντίσταση των δημιουργών σε αυτή την παραδοχή, από την ιστορία του διαβόητου Σορίν Ματέι, μιας υπόθεσης που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία στα τέλη της δεκαετίας του ’90.

Τοποθετημένη σε διαφορετικό χρόνο και χώρο, η ταινία βουτά από την αρχή στην ιστορία της ομηρίας χωρίς περιττές και φλύαρες εισαγωγές και μας δίνει ένα εξαιρετικό θρίλερ, κάνοντας ένα θαρραλέο επαναπροσδιορισμό στο γίγνεσθαι του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Παράλληλα, αξιοποιεί με ένταση τον περιορισμένο χώρο και τον πραγματικό χρόνο, δημιουργώντας μια αίσθηση κλειστοφοβίας και διαρκούς αγωνίας που θυμίζει διεθνή πρότυπα του είδους.

Η «Τελευταία κλήση» μας χαρίζει φορτισμένες ερμηνείες που περνούν μηνύματα με βλέμματα γεμάτα ένταση και βάθος, ενώ φωτίζει και την ηθική διάσταση της δημοσιογραφίας μπροστά στην τηλεθέαση και την πίεση της «ζωντανής μετάδοσης». Η δυναμική των ηρώων χτίζεται σταδιακά, καθώς οι ισορροπίες ανάμεσα σε δράστη, ομήρους, δημοσιογράφους και αστυνομία μεταβάλλονται διαρκώς. Ωστόσο το φινάλε της ιστορίας μας αφήνει μια μετέωρη αίσθηση.

Ανάμεσα στις πρωταγωνιστούν ξεχωρίζουν οι Μαρία Ναυπλιώτου σε ρόλο αρχισυντάκτριας, Ρένια Λουϊζίδου ως όμηρος και ασφαλώς ο Ορφέας Αυγουστίδης, ο οποίος αναπαριστά με ένταση και εσωτερικότητα τον διαβόητο δραπέτη, προσφέροντας μια από τις πιο απαιτητικές ερμηνείες της ταινίας.