Μέδουσα (βιβλίο)

 

Μέδουσα – Hannah Lynn

Πέρασε στην αιωνιότητα ως ένα μοχθηρό μυθικό πλάσμα, με φίδια να στεφανώνουν το κεφάλι της αντί για πλούσια μαλλιά και ένα απόκοσμο βλέμμα που πετρώνει όποιον τολμήσει να την αντικρίσει.

Η Μέδουσα.

Αυτή είναι η εκδοχή που επικράτησε. Εκείνη που εξυπηρέτησε – και εξακολουθεί να εξυπηρετεί – έναν κόσμο που υμνεί την ανδρεία του Περσέα για την αποκοπή της κεφαλής της και την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την παρουσία της.

Πόση αλήθεια, όμως, κρύβεται πίσω από αυτόν τον μύθο;

Η Hannah Lynn, μία ακόμη συγγραφέας που καταπιάνεται με την ελληνική μυθολογία, προσεγγίζει τη μορφή της Μέδουσας με γνώση, σεβασμό και συνέπεια. Δεν επιχειρεί να ανατρέψει τον μύθο ούτε να τον διασκευάσει για να εντυπωσιάσει. Αντίθετα, επιλέγει να φωτίσει μια διαφορετική οπτική, δίνοντας φωνή σε μια γυναίκα που η ιστορία θυμήθηκε μόνο ως τέρας.

Η γραφή της είναι μεστή και ρέει αβίαστα. Δεν χρειάζεται να καταφύγει σε υπερβολές για να συγκινήσει· αφήνει τα γεγονότα και τα συναισθήματα να μιλήσουν από μόνα τους. Υπάρχουν στιγμές που γίνεται σκληρή, όχι για να σοκάρει, αλλά γιατί η ιστορία που αφηγείται δεν μπορεί να ειπωθεί διαφορετικά. Οι εικόνες της καθηλώνουν και ο αναγνώστης δεν παρακολουθεί απλώς την πορεία της Μέδουσας· γίνεται κοινωνός του δράματός της.

Παρότι ο μύθος είναι γνωστός, η δύναμη αυτού του βιβλίου δεν βρίσκεται μόνο στον τρόπο με τον οποίο αφηγείται τα γεγονότα, αλλά και στις βαθιά ανθρώπινες στιγμές που παρεμβάλλει η συγγραφέας. Σκηνές γεμάτες συναίσθημα φωτίζουν τον ψυχισμό της Μέδουσας, αποκαλύπτουν τις πληγές της και κάνουν την τραγωδία της ακόμη πιο σπαρακτική, χωρίς να προδίδουν την ουσία του μύθου.

Η Lynn παρουσιάζει τη Μέδουσα όχι ως το τέρας που έμαθαν οι περισσότεροι να φοβούνται, αλλά ως μια νέα γυναίκα που βρέθηκε αντιμέτωπη με τη βία, την αδικία και την τιμωρία. Μια γυναίκα που βρήκε τη δύναμη να πει την αλήθεια της, αλλά είδε τους άλλους να επιλέγουν να μην την πιστέψουν.

Διαβάζοντας το βιβλίο, συνειδητοποιεί κανείς πόσο εύκολο είναι ένας άνθρωπος να εγκλωβιστεί στην εικόνα που οι άλλοι δημιούργησαν γι' αυτόν. Έτσι, η Μέδουσα παύει να είναι απλώς μια μυθική μορφή και γίνεται μια βαθιά ανθρώπινη παρουσία, που κουβαλά τον πόνο, την απώλεια και την ανάγκη να ακουστεί η δική της αλήθεια.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη δύναμη του βιβλίου της Hanna Lynn. Δεν επιχειρεί να ανατρέψει έναν από τους πιο γνωστούς ελληνικούς μύθους ούτε να αμφισβητήσει την αξία του. Επιλέγει, όμως, να στρέψει το βλέμμα σε μια μορφή που επί αιώνες παρέμενε εγκλωβισμένη σε μία μόνο εκδοχή της ιστορίας της.

Όταν έκλεισα το βιβλίο, δεν είδα πια τη Μέδουσα ως το τέρας της μυθολογίας. Είδα μια τραγική γυναίκα, της οποίας η ιστορία άξιζε να ειπωθεί και από τη δική της πλευρά.

Και μόνο γι' αυτό, η Hannah Lynn κέρδισε δικαιωματικά μια θέση ανάμεσα στις συγγραφείς των οποίων τα έργα θέλω να συνεχίσω να διαβάζω.