Η εκδίκηση της μπαλαρίνας – Μαρία Παναγοπούλου
Αέρινες ανθρώπινες
φιγούρες, υφάσματα που αναδεικνύουν και την παραμικρή λεπτομέρεια ενός
καλλίγραμμου σώματος, μουσική που εξυψώνει τα πιο ευγενή ανθρώπινα αισθήματα,
υποδήματα (πουέντ) που δημιουργούν την ψευδαίσθηση πως τα πόδια αιωρούνται πάνω
από το έδαφος.
Αυτά είναι τα στοιχεία που βλέπουμε – ή φανταζόμαστε – όταν αναφερόμαστε σε μια
μπαλαρίνα, συνθέτοντας τη μία όψη του νομίσματος.
Λιπόσαρκα σώματα που
υποσιτίζονται, καταπονημένα άκρα που πληγώνονται, φθείρονται και αιμορραγούν.
Απαιτητικές πρόβες που αποτελούν μόνιμη καθημερινότητα, ανταγωνισμός,
στερήσεις. Στερήσεις και πάλι στερήσεις.
Και αυτή είναι η άλλη
όψη.
Ακόμη κι αν η αλήθεια
βρίσκεται κάπου στη μέση, η πραγματικότητα δεν υπολείπεται σε σκληρότητα.
Η παραπάνω περιγραφή
θα μπορούσε να ταιριάζει σε κάθε μπαλαρίνα – και σίγουρα στην ηρωίδα της
συγγραφέα Μαρίας Παναγοπούλου, με το προσωνύμιο Τζίντζερ. Με καταγωγή από το
Βαθύ της Σάμου και ύστερα από την απροσδόκητη εμφάνιση του κατάλληλου ανθρώπου
στη ζωή της, βρίσκεται να αγγίζει το όνειρο μιας επαγγελματικής πορείας που
ελάχιστοι έχουν την ευκαιρία να γευτούν. Ένα όνειρο που, για ακόμη μία φορά,
φέρει μέσα του κομμάτια εφιάλτη.
Η συγγραφέας, με
την Εκδίκηση της μπαλαρίνας, μας εισάγει
στα άδυτα ενός χώρου ντυμένου με το πέπλο του ονείρου για όσους τον παρατηρούν
από απόσταση. Ενός πέπλου που κρύβει τόσο από εμάς όσο και από την ηρωίδα
αλήθειες που πονούν και μπορούν να αποβούν ολέθριες.
Βαθιά επηρεασμένη από προσωπική μου έρευνα,
μερικά χρόνια πριν, γράφοντας για μια μπαλαρίνα, δεν είμαι βέβαιη ότι μπορώ να
είμαι απολύτως αντικειμενική. Θα σταθώ, ωστόσο, σε αυτό που είναι απολύτως
βέβαιο: πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται εύκολα, παρότι
καταπιάνεται με ένα ιδιαίτερο θέμα, δημιουργώντας αρκετές ανατροπές μέσα από
απρόβλεπτες εξελίξεις με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι οι ήρωες. Είναι
πλούσιο σε εικόνες και συναισθήματα που εναλλάσσονται, αν και δεν θα σας κρύψω
ότι θα προτιμούσα μια πιο πυκνή αφήγηση και την παράλειψη ορισμένων αναφορών σε
γεγονότα της επικαιρότητας, οι οποίες δεν φαίνεται να εξυπηρετούν ουσιαστικά
ούτε τη ροή ούτε την ατμόσφαιρα της ιστορίας.
